GÜNEŞİ BEKLERKEN

GÜNEŞİ BEKLERKEN

  • WpView
    Reads 375
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Aug 28, 2025
WpInfo
Fiction
Romance
Işığı ne kadar seviyorsak o kadar yaşamıyor muyuzdur hayatı? Bazen bir yaz, sadece yaz değildir.
Bazen denize girerken değil, birine bakarken nefesin kesilir.
Ve bazen, güneşin doğuşu bir adamın bakışına gizlenir. Gün, geçirdiği kazadan sonra geçmişiyle arasına bir duvar örerken tanıdık ama yabancı yüzler arasında kendini bulmaya çalışır. Çocukluğunu geçirdiği İzmir'e anılarını geri kazanmak için döndüğünde bulduğu tek şey geçmiş değildir. Partiler, grupça çıkılan tekne turları, gece yarısı yürüyüşleri ve kamplar, uykusuz sabahlar ve şezlonglarda yaşanan itiraflar...
Gün, gençliğin tam ortasında yeniden nefes almayı öğrenirken Doğu ile arasındaki gizli ama bir o kadar derin bağ, Gün'ün sahilde güneşi beklediği bir anda yeniden karşısına çıkar. Güneşi Beklerken, hafızasını arayan bir kızın, kalbinin çoktan hatırladığı bir aşka tutulma hikayesi. İzmir'in güneşi, denizi, rüzgarı ve gençlik ateşiyle bezeli, unutulmaz bir yaz hikayesi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines