Niezapominajki

Czy człowiek może być tlenem? Być tak potrzebny jak parasol w deszczowe dni? Czy można za kimś tęsknić tak bardzo jak za wakacjami?

Haru ma złamane serce. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby ten stan nie utrzymywał się od pięciu lat. Jego życie wydaje się sielanką. Sportowy samochód, stała praca oraz dziewczyna, która mogłaby zostać jego narzeczoną. Mimo tego te trzy pytania wciąż krążą w jego głowie, a co najciekawsze zupełnie nie dotyczą Valerii Evans.

Próbował działać wszystkim. Kawą z policyjnego ekspresu, playlistami czterdziestoletniej rozwódki, a nawet śmiesznymi filmikami z rekinami. Żadne z nich nie zdołało skleić go w całość.

Pewnego dnia los postanawia z niego zadrwić i przysłać do niego pewną osobę, a on na nowo złapał oddech. Hyejin pracuje w prokuraturze, a interesy tej dwójki zaczynają się zazębiać. Widmo współpracy wisi w powietrzu, sprowadzając na nich tsunami przeszłości.

Na szczęście Haru w przeciwieństwie do Hyejin potrafi dobrze pływać. Choć w obliczu takiej fali wspomnień, obawia się, że prędzej czy później skończy na dnie, próbując ratować dziewczynę przed utonięciem.

Boi się tego przyznać, ale tak naprawdę Hyejin od zawsze była liliami do jego niezapominajek. Złagodzeniem bólu serca wywołanym przez pamięć i trwałą miłość.

Okładka wykonana przez: @/yu_nabo (twitter)
Opowiadanie publikowane też jest na platformie AO3 :)