Kanlı Hilal

İnsanlar yanmaktan, kaybetmekten korkardı. Hiç düşmek istemez, hep ayakta durup devam etmek isterlerdi. Fakat bilmedikleri birşey vardı. Bir insan ne kadar yara alırsa, o kadar güçlendirdi.

Ben yıllarca düştüm. Düştüm ama kalkmayı da bildim. Her kalktım da daha da güçlendim. Her düştüğüm de iste daha da tecrübe edindim.

Pes etmek ,kelimesine benim kitabımda yer yoktu ve asla da olmayacaktı. Ben düştükçe büyüdüm, güçlendim. Ben düştüm ama her düştüğüm de daha da yenilmez oldum.

Ben Alev Alçın. Yeri gelip düşmeyi, yeri gelip kalkmayı bilen kadın.

Ben Alev Alçın. Canlı canlı yanıp o yangınların külleriyle güçlenen kadın.

Ben Alev Alçın. Her ayağı takıldığında daha yenilmez bir şekilde kalkan kadın.

Ben Yüzbaşı Alev Alçın ve bu benim hikayem.

Yangınlardan doğan kadının hikayesiydi bu hikaye...