Friendzone 2 Lover na ba?!?
- Reads 19
- Votes 0
- Parts 1
You may also like
The Love We Can't Have
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.Complete
If ever changed
Paano kung yung taong lagi mong kasama at lagi kang pinapasaya ay yung taong mahal na mahal kana pala? At yung taong yun akala mo ay hinding hindi magkakagusto sayo? Ngunit lahat ay panandalian lang, mawawala rin. Mamahalin mo parin ba yung taong yun kahit nasasaktan kana?Complete
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Complete
Walang Tulugan, With Feelings
Sa bawat tawanan, foodtrip, at call na walang tulugan, apat na magkaibigan ang hindi inaasahang madala sa isang app na gawa lang sana sa trip - MatchyLit. Doon, si Izzy, ang pinaka tahimik pero pinaka curious sa kanila, ay nakakonekta sa isang misteryosong boses. Hindi niya alam ang pangalan. Hindi niya alam ang mukha. Pero gabi-gabi, bumabalik siya. At habang dumadalas ang tawag, unti-unting bumubukas ang isang koneksyong mas malalim kaysa sa inaasahan. Dahil minsan, ang mga hindi sinasadyang tawag... sila pala ang matagal mo nang hinihintay.Complete![Casandrea [BOOK 2]](https://img.wattpad.com/cover/399104936-256-k881549.jpg)
Casandrea [BOOK 2]
°COMPLETED° Mahirap talaga kalimutan ang taong minahal mo ng lubusan, gaya ng pag-ibig ni Casandrea sa matalik na kaibigan ng kanyang kuya na si Driey. Kahit paulit ulit na pinagtatabuyan at binabaliwala ay patuloy niya parin itong minamahal at hinahangaan, "Ang bawat haplos, halik mo ay luha at sakit ang kapalit" ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, dahil sa masalimuot na trahedyang naganap sa pagitan nilang dalawa at magiging dahilan para tuluyan na ngang makakalimutan ng dalaga ang pagmamahal niya para sa binata . Kung kelan naman nakamove on na si Casandrea ay tsyaka naman sumibol ang pag-asa, ang dating tumataboy ay nangungulila na sa pagmamahal ng dalaga dahil ika nga.... "Ang pag-ibig ay parang hangin-hindi mo nakikita, pero ramdam kapag wala na."Complete
FRIENDSHIP Into LOVERS
Sa bawat tawa, iyak, at alaala, sabay nilang hinarap ang bawat pagsubok bilang matalik na magkaibigan. Pero paano kung sa likod ng bawat biro ay may lihim na damdaming pilit nilang itinatago? Habang lumilipas ang panahon, unti-unting nagbabago ang kanilang mundo - mula sa simpleng tawanan, nagiging kumplikado ang lahat. Sa pag kakaibigan nilang lahat ay matutuklasan nila na ang pag-ibig ay hindi laging masaya. May kasamang takot, sakripisyo, at pag-aalinlangan. Ang tanong: Mas pipiliin ba nilang manatili sa ligtas na pagkakaibigan, o susugal para sa pagmamahal na posibleng makasira ng lahat?
![Mapapansin Kaya? [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/302067032-256-k889431.jpg)
"Jaze." Natigilan ako nang hindi ko inaasahang sundan ako ni Agatha. Hinihingal siya nang lingunin ko pero ang kamay niyang nakakapit sa dulo ng manggas ng uniform ko. Agad niyang tinanggal nang mapansin niya ang tingin ko ron. Huminga ako nang malalim upang pakalmahin ang sarili. Nararamdaman ko na ang basa sa mata ko nang ma-feel ko na naman ang gaan at ligtas sa presensya niya. Gusto kong ipakita na nasasaktan ako dahil sa bigat na dala dala ko. Pero nakakahiya pa rin. Nahihiya akong malaman niya na nanghihina na ako. Binigyan ko siya ng inis na tingin kahit na hindi iyon ang totoong gusto kong ipahatid. "Anong kailangan mo? Hindi pa ba sapat 'yung mga pamamahiyang ginawa niyo sa 'kin kanina? Ano pang balak mo? Na pati attention ng mga estudyante rito-makuha mo rin?" inis ko, pero lahat ng iyon ay imbento ko lang. Ayoko lang makita niyang nanlalambot ako kapag nakikita ko siya. "Lahat na lang inaagaw mo, pati ba naman 'yung pwesto ko sa buhay ng mga kaibigan ko kukunin mo. Mula nung makilala kita lahat ng swerte sa buhay ko nawala. Ikaw ang malas sa buhay ko, Agatha. Nagsisisi ako na dinala pa kita sa mundo ko." Tumalikod ako matapos kong sabihin ang bagay na napilitan akong gawin. Aalis na sana ako nang magsalita siya. "Ganon pala ang iniisip mo sa 'kin pero bakit kailangan mo pa akong paghintayin sa wala?" panimula niya. Batid kong ibig niyang sabihin, 'yung sinabi kong sasabihin ko ang problema ko kapag handa na ako. Napapikit ako at napatungo. Gusto kong humingi ng tawad pero hindi ko siya magawang harapin. "Naghintay ako dahil ang alam ko may aasahan ako, pero sana dapat naman noon mo pa sinabi 'yan. Para ako na ang umiwas, pwede rin akong lumayo." Huli para bawiin ang sinabi ko. Pinanood ko siyang maglakad palayo sa kung saan habang hindi matawaran konsensiyang bumalot sa akin. Sinadya ko 'yon kaya dapat kong pagsisihan. Ginawa ko 'yon dahil sanay ako. Sorry.
More details