Rüya kapıyı sertçe kapattı. Dışarısı kadar soğuk görünmeye çalışsa da Kenan'ın bakışları onu eritir gibiydi.
"Yine mi böyle?" diye sordu Kenan, ağırbaşlı sesi odada yankılanırken.
Rüya gözlerini kaçırdı, ama gülümsemesi istemsizce dudaklarının köşesine yayıldı. "Belki..." dedi, "Ama sen bunu seviyorsun."
Kenan adım attı, o sert dünyasının yumuşaklığına. "Sen, benim zafımsın. Başka kimse yok."
Rüya hafifçe kıkırdadı, içinde sakladığı o cıvıl cıvıl neşe dışarı çıktı. "Bunu duyduğuma sevindim. Çünkü ben de sana karşı aynıyım."
O an, ne sertlik kaldı ne mesafe. Sadece iki kalp, birbirine karşı dürüst ve savunmasız.
All Rights Reserved