Düşlerarası

"Yağmur yüzümüze düşerken, gözler birbirine kilitlendi. Yılların suskunluğu, biriktirdiğimiz özlem, öfke ve pişmanlık, damlaların arasından sessizce yükseldi. Sessizlik, içimizdeki fırtınayı gizleyemiyordu; kalpler hâlâ birbirine ait olduğunu inkâr edemiyordu. Eller uzandı ama mesafeler gözle görülenden çok daha büyüktü. Soğuk, tenimizi üşütürken, içimizdeki boşluk daha da derinleşti. Her kelime, her bakış, geçmişin gölgesini ve kaderin ağırlığını taşıyordu. Aşk vardı, en saf hâliyle, ama varlığı bile bizi mahvediyordu. Bazı sevdalar sadece yüreklerde yaşar, ama gerçek olamaz; var olmanın acısıyla yanıp duran bir yıldız gibi, asla dokunamayacağımız bir uzaklıkta parlıyordu. Kalbimiz birbirini bırakmamak istiyor, ama zihnimiz acı dolu gerçekleri fısıldıyordu. Ve biz, tüm arzularımıza rağmen, birbirimizden uzak durmayı seçtik; çünkü bazen, sevmek yetmez, bazen, sevgi bile yeterli değildir."

~~~~~~~