ISSIZ KÜTÜPHANE (+18)
- přečtení 162
- Hlasy 1
- Části 2
İhanete uğramış, güven duygusu paramparça olmuş bir kız...
Dağın zirvesinde, kimsenin bilmediği, terk edilmiş bir kütüphaneye sığınır.
Ama burası bir harabe değil, bir sığınak da değil.
Bu yer yaşıyor.
Ve o geldiğinden beri, izleniyor.
Kütüphaneyi yeniden canlandırabilecek gücü olduğuna inanır.
Sayfalar arasında kendini yeniden inşa etmeye çalışırken, geçmişin gölgeleriyle .
Gözlerinizi kitaptan ayıramayacaksınız... çünkü birileri hep sizi izleyecek.
🛑 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz çoğaltılması, paylaşılması veya herhangi bir mecra üzerinden kopyalanması halinde yasal işlem başlatılacaktır.
Všechna práva vyhrazena
#61
genelkurgu
Připoj se k největší komunitě vypravěčůZískej personalizovaná doporučení příběhů, ukládej si oblíbené do své knihovny a komentováním i hlasováním buduj komunitu.
Taky se ti může líbit
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
SIFIR NOKTASI +18
+18 ÖGELER / KÜFÜR / ŞİDDET / MADDE KULLANIMI / TAKINTI / SAPLANTILI BAĞLANMA VE KÖTÜ ÖRNEK OLUŞTURACAK ÖGELER İÇERİR! *** "Böylesine kendi ayağınla bana gelmişken seni bırakacağım düşünecek kadar tanışmamışsın beni."diyen Çakır ile yığıldım. Bilincim açıktı. Fakat hareket edemiyordum. Hiçbir şekilde hem de. Ne yapmıştı o bana? Nefes alıp verdim hızlı hızlı. Korku dolu gözlerle baktım ona. Bir eli sırtımda bir eli bacaklarımın altındaydı. Kucaklayarak dışarı çıkardı beni. Nefesim boğazıma dizildi. Korkudan göz yaşlarım akıp duruyordu fakat ben iğne ucu kadar hareket edemiyordum. Öylece ona bakıyordum. O rahat bir şekilde benimle beraber yürüyordu. "İşimiz bitti Davut. Burayı hallet. Sana vereceğim telefon ve çantayı da hallet. Artık bir misafirimiz var. Ya da bir esirimiz."
DENİZ
17 yaşındaki Deniz'in gerçek ailesi onu bulmasıyla başlar. Üvey ailesinde tek çocuk olan Deniz gerçek ailesinde 9 abisi olursa ne olur? *** "Yüzün hep gülsün Deniz Kızı." "Deniz kızları aldatmacıdır. Gülüşleri gerçek değildir." "Beni aldatamazsın. Sadece bana aitsin." *** ~Ölümden korkan ben bana ölümü sevdirdiler.~ *** (Benim ilk kurgumdur arkadaşlar. Bir gerçek ailem kitabıdır. Yazım ve mantık hataları olabilir.)Dokončeno
AYDINLIĞIN İÇİNDEKİ SIR
(Kurgu 04.08.2025 tarihinde yayınlanmıştır.) Tüm ailesini bir anda kaybeden Duru Kılıçarslan, kimsesiz kaldığını düşünürken hayatına bir bebek girer. Birlikte olduğu, ailelerinin güç yarışı içinde olduğu Ulusoy ailesinin oğulları, Kuzey Ulusoy'la birlikteliklerinin ardından korunmasına rağmen hamile kalan Duru'nun aklında tek bir şey vardı. Kuzey bebeğini istemeyip reddetse bile bu bebeği dünyaya getirecekti. Çünkü başta ne kadar istemese de, içinde büyüyen hayat onun tutunmak için elinde kalan tek daldı. Ailesinin ansızın ölümü zihnini bulandırırken, kaza anlarını dakikalarca araştırmıştı. Kamera kayıtlarına kadar bulmuş, ailesinin ölümünü hafife almayıp derince araştırmıştı. Yalnız başına kaldığı koskoca hayatta rahmine düşen bebeği onu ne kadar ayakta tutmaya çalışsa da tamamen ayağa kaldırmıyordu çünkü Duru, ailesinin yıllarca sakladığı sırları kademe kademe öğrenirken gerçeklerin acısı tokat gibi yüzüne çarpıyor, yalanlarla özenle inşa edilmiş hayatının merdivenleri bir bir kırılıyordu. Bu süreçte Kuzey Ulusoy, Duru'yu ve bebeğini ilk andan beri aralarındaki anlaşmazlığa rağmen kabul etmiş yalnız bırakmamıştı. Bebeğinin annesinin yaşadığı yükler, öğrendiği sarsıcı gerçeklerle yanında duruyordu. Ama Duru da Kuzey de farkındaydı ki; Duru, üzerine yıkılan enkazdan kurtulduğunda, aynı Duru olmayacaktı...
BİTTİ DERKEN... / TEXT
Bazen kaderiniz diye düşündüğünüz şey kaderiniz değildir ve hayattaki yan karakterlere bir şans vermeniz gerekebilir... Eğlencesine yazılmış çerezlik bir kurgudur keyifli okumalar dilerim💗🧚♀️
Metalik ( ESKİ VERSİYON)
Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
Více informacíPokyny k obsahu