"Unicestwić"

Nie każda historia zaczyna się od światła.
Czasem wszystko rodzi się w ciemności-tej prawdziwej, gęstej, zbyt ciężkiej, by ją unieść. Czasem życie nie zaczyna się od kołysanki, lecz od krzyku. Od zbyt zimnego łóżka, którego nikt nie przykrywa kocem. Od pustego talerza i drzwi, które trzaskają zanim zdążysz zapytać "dlaczego?"

Lisa nie przyszła na świat, by cierpieć. Nikt nie przychodzi. Ale nie zadaje pytań, nie negocjuje. Wrzuca dzieci w chaos i czeka, kto przeżyje. Kto się podda. Kto nauczy się oddychać pod wodą, choć nikt nie nauczył go pływać.
To nie jest opowieść o cudzie. Nie będzie łatwych odpowiedzi, szczęśliwych rozdziałów co dziesięć stron ani wybawcy w białej koszuli, który nagle wszystko naprawi. To historia dziewczynki, która zbyt wcześnie zrozumiała, czym jest samotność. I która-choć nie od razu-zaczęła walczyć o swoje miejsce na świecie, który zapomniał, że dzieci też mogą pękać.