KAMİKAZİ
- Leituras 13
- Votos 0
- Capítulos 1
ALINTI
Şey yardımcı olabilir miyim ... üstümde bir leke mi var " adam başını sallayarak reddetti " hayır hayır fakat soy isminiz iligimi çekti . Güneş Akdurul " onaylarcasına başımı salladım gözlerimi masada gezdirdim hepsi adama bakıyordu bende tekrar adama çevirdim gözlerimi "Eskiden yakın bir dostum vardı neyse her halde soy isim benzerliği " bir anda tüylerim diken diken oldu herkes tekrar gözlerini masaya çevirmişti fakat ben dayanamadım " İsmi neydi " benden bu soruyu beklemiyordu muhtemelen çünkü gözlerinde o şaşkın ifadeyi görmemek imkansızdı ufak bir nefes verdi " Cengiz ...Cengiz Akdurul " elimdeki menüleri sıktım çünkü tahmin ettiğim gibi oydu "Tanımıyorsun demi "ve ufak bir gülme sesi.... o kadar kibirli insanlar ki arkadaşlarını bile tanımaya layık bulmuyorlar bizi " Hayır hiç duymadım ... Ben en iyisi ben sizin vaktinizi çalmayıp siparişlerinizi almaya devam edeyim "onlarda kafalarıyla beni onayladılar hepsinin siparişini alıp kendimi iyi hissetmediğimi söyleyerek kendimi arka tarafa attım
Todos os Direitos Reservados
#384
mafya
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Karayel Köyü
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirConcluída
KABUĞUNU KIRMAK
Lara Birsel, o yaz yakın arkadaşı ve onun annesiyle birlikte tatile gitmeye ikna olur. İki yakın arkadaş atlattıkları üniversite sınavının ve lise yıllarının stresinden tam anlamıyla kurtulmak için iyi bir fikir olduğunu düşünürler ama hayat karşılarına beklediklerinden çok daha başka şeyler çıkarır. ୭౿ "Birini tanımak için birebir tanışman gerekmez. Bazen sadece bir çift göz sana bilmek istediğinden çok daha fazlasını anlatır." dedi denizin dalgaları kayalara çarpıp tok bir ses çıkarıyorken. Güldüm. "O ne demek?" "Kabuğunu kırmak," diye mırıldandı. "Bana kalırsa tek ihtiyacın olan şey bu." Bilmiyorsun. En başında seni tanımak için attığım o ufak adım, aslında kabuğumda ki ilk çatlaktı. Yine de bilmesine gerek yok diye düşündüm. Tek söyleyebildiğim, "Belki de." oldu. Bir yaz gecesi, sahilde kayaların üzerine oturmuş, hayatımı büyük oranda kaplayan hatta varlığımı bile sarıp sarmaladığına inandığım bir adamla kader üzerine konuşuyordum. Tam anlamıyla tanımıyor oluşum aklıma bile geliyorken hemde. Garip olan onu gerçekten tanımak istemem miydi? Yoksa çoktan her şeyi farkına varmıştım da safa mı yatıyordum? Bilmiyordum. Tek bildiğim; ela gözleri, ilk gördüğümde istediğimden çok daha fazlasını anlatmıştı bana. Henüz o bilmiyor olsa da. ୭౿ DÖRT MEVSİM SERİSİNİN İLK KURGUSU.Concluída
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildi. İnsanın içinde yaşıyordu. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken gerçeğin, rüyalardan daha acımasız olabileceğini öğrenmişti. Çizimlerinde huzur ararken ellerine bulaşan mürekkep artık bir kaçış değil, geçmişinin derin izlerine dönüşmüştü. Babasının öfkesiyle büyüyen bir evde sessizce hayatta kalmaya çalışmıştı. Her sözü susturulmuş, her hayali kırılmıştı. Ama içinde yıllardır bastırdığı o karanlık artık susmak istememişti. Ve bir gece... her şey değişmişti. Takip edildiğini fark ettiği anda zaman onun için durmuştu. Tam korkunun içinde kaybolacakken karşısına maskeli bir adam çıkmıştı. Kolundaki lotus dövmesi, Alara'nın hafızasına kazınan tek şey olmuştu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde Alara artık barda çalışan ve kendi dövme stüdyosunu işleten güçlü ama kırılmış bir kadına dönüşmüştü. Emir Doruk ise motor kulüplerinin karanlık dünyasında yaşayan, kafes dövüşleriyle nam salmış tehlikeli bir adam olmuştu. Doruk, Alara'yı ilk bakışta tanımıştı. Ama Alara onu hatırlamamıştı bile. Geçmiş ise unutulmayı sevmemişti. Özellikle de yıllardır Alara'ya saplantılı olan adam yeniden ortaya çıktığında... Çünkü bu adam yalnızca Alara'nın kâbusu değil, Emir Doruk'un da en kanlı düşmanı olmuştu. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde yıllardır hissetmediği bir titreşim... Belki kader bu kez sadece acı yazmak istememişti. Ama aşk bazen bir kurtuluş olmamıştı. Bazen insanı en karanlık yerine sürükleyen şey olmuştu. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda... O ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark etmişti.
Sessiz Savaşçı
"Bağırmadım, ağlamadım, yardım istemedim... Çünkü öğrendim ki, kimsenin duymayacağı,önemsemeyeceği bir çığlığı atmamın anlamı yoktu." Dünya şampiyonu bir boksör. Bir mafya imparatorluğunun varisi. Ve hafızasında derin boşluklar olan bir kadın...Elfina Kızılhan, ringlerdeki gücüyle ün kazanmış bir efsane, kalbiyle değil, sadece yumruklarıyla savaşan bir kadındı. Ama dışındaki bu soğukkanlılık, içinde fırtınalar kopan bir kadının maskesiydi. Babası, onun duygularını boğmuş, ona acıyı hissetmeyi yasaklamıştı. O, duygusal olarak kör, hissizleşmiş bir çocuk olarak büyümüştü. Her dövüş, her darbe, onu bir adım daha soğukkanlı yapmış, ama aynı zamanda onu bir yıkıma doğru da sürüklemişti. Sevdiği adamın ölümünü kabul ettiğinde, hissettiği tek şey bir boşluktu. Bir kayıp, silinmiş bir anı gibi. O, ölümün acısını değil, yalnızlığını hissetmişti. Hafızasında karanlık bir perde vardı; hatırladığı her şey bulanıktı, eksikti. Ve tek bildiği şey, nişanlı olduğu bir adam vardı... ama kimdi o? Neden onunla birlikteydi? Tüm bunlar, zihininden kayıp gitmişti. Şimdi, onu en büyük kâbusuyla yüzleşmeye zorlayan babasının oyununda bir piyon olmamak için savaşmalıydı. Ve en acı verici şeylerden biri, Elfina'nın babasının yıllar önce hayatını mahveden adamla evlenmesini istemesiydi. Babası, Elfina'yı, hayatını mahveden, onu yok eden adamla evlendirmek istemişti. O adam, geçmişte ona acı vermiş, onun ruhunu sarmış, ancak babası, Elfina'nın buna karşı çıkmasını umursamamıştı. O, yalnızca güç ve kontrol peşindeydi ve Elfina'nın hayatı, bir pazarlık konusu olmuştu. Unutulan gerçekler, en karanlık anlarda geri dönmeye mahkûmdu. Aşk, ihanet, güç ve intikam arasındaki ince çizgide yürürken, her adımda yeni bir sır açığa çıkar. Bir kadın, hayatını kontrol altına almak için her şeyi göze
-KİRAZ MAHALLESİ -
Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."
''Tatlı dile, güler yüze doyulur mu, doyulur mu?'' Allah'ın delisi hep mi beni bulurdu? Yanından geçerken göz göze gelmemize engel olamadım. ''Aşk ile bakışan göze, doyulur mu, doyulur mu?'' Annemin cimciğiyle başımı hemen öne eğdim. Anam kemiklerimi kıracaktı. *********************************************** Nazlı Akay. Henüz çocukken babasının ve ablasının vefatıyla doğduğu şehirden annesinin memleketi olan Karayel Köyü'ne taşınır. Köyünün güzeller güzeli kızı, ismi civar mahallelerin bile iç çekişle söylediği, sadece yüzünün değil kalbinin de güzelliğinden emin olunan Nazlı. Herkesin bildiği ismiyle Güzel Nazlı. Ömer Karadere Bir kez göz göze gelenin ikinci kez bakmaya çekindiği heybetli Ömer. Herkesin saygı duyduğu lafının üstüne laf söylemeye korktuğu, yakışıklılığına rağmen kızların bakmaya çekindiği, korkmalarına rağmen herkesin güvendiği abi bildiği, isminin yanına ''Bey'' konmasına asla izin vermeyen toprak ağası Ömer. Herkesin bildiği ismiyle Delikanlı Ömer. Nazlı için, Deli Ömer. Nazlı için Deli, Ömer
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo