Kırık Aynalar
- LETTURE 9
- Voti 0
- Parti 1
In corso6m
Ultima pubblicazione dom, lug 6, 2025
- Ben kendimi ilk kez bir aynada değil, onun kırılmış hâlinde gördüm. Sekiz yaşındaydım. Parçalanmış bir camın yansıttığı görüntüde, bana ait olmayan bir karanlıkla göz göze geldim. İnsanlar bir çocukta umut görür. Ama bana bakan gözlerde başka bir şey vardı. Korku değil. Boşluk değil. Sadece sessizlik. Gözlerini kaçırmadan izleyen bir çocuk, annesinin dövülüşünü kaçıncı kez izliyorsa, artık ağlamayı da unutuyordur.
Babam bana hayatımın ilk dersini verdi o gece: Adalet, zayıf olanı seçmez. Sadece hayatta kalabilen, kendi yasasını yazabilir. Ben o gece ne çocukluğumu ne de annemi kurtarabildim. Ama içimde bir karar oluştu. Duygularımı gömmeyi, gülümsemeyi taklit etmeyi, sesimi yalnızca gerektiğinde kullanmayı öğrendim. Hayat bana başka seçenek sunmadı. Ben de başka bir yol çizdim: Geriye kalan her şeyi susturmak için.
İnsanlar beni parlak zekâlı, uslu, sakin biri sandı. Oysa içimde bin parçaya ayrılmış bir ayna taşıyordum. Her parça ayrı bir geçmiş, ayrı bir neden. Ve her kırık parça, bir gün birinin boğazına saplanmayı bekliyordu.
Ben katil olmaya bir anda karar vermedim. Ben, hayatta kalabilmek için parça parça öldüm. Ve sonunda, aynadaki yansıma ile gerçek benliğim yer değiştirdi. Artık bakan kişi ben değilim. Kırık aynalardaki benliğim bakıyor geriye. Ve gülümsüyor.
Tutti i diritti riservati
#9
katil
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
YİNG-YANG
⏳️🖤 ŞAHİN ailesinin tek kızı olan Simay ŞAHİN, Bu hayatı garipsiyordu. Çünkü onun hayatı hiç normal olmamıştı. Buna ailesi de etki etmişti. Ama yaşadığı her şey onu güçlü biri yapmıştı. Ailesinden gördüğü her şeyi uyguluyordu. Aynı zamanda okulunda başarılı bir kızdı. 18 yaşında iş hayatına atılmak zorunda kalmasaydı belki de şu an hayalindeki meslek olan doktorluğu okuyabilecekti. Ama kader buna izin vermemişti. O ise kaderine boyun eğmişti. Babasının pis işlerini örtbas ederek kendi hayat çizgisini çizmişti bile. Babası onun bu halini çok seviyordu. İşte Simay ŞAHİN bu yüzden babasının her dediğini yapıyordu. Bir gram sevgi için. Oysa bu beklenti yüzünden hayatı mahvolacaktı. Babasının işlerine karışmaya başladıktan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmamıştı. O bir mafya kızıydı... Ne kadar istemese de babasına dönüşüyordu. Babasından kalan tüm pislikleri O yapıyordu. Küçükken iyiydi aslında. Kalbi temizdi. Saftı. Ama büyüdü. O çocuk büyüdü. O güzel kalbi kirlenmiş, kötü biri olmuş ve iyice kurnazlaşmıştı. Anında plan yapar ve uygulardı. Onun görevi buydu. Dünyadaki tüm pislikleri yok etmek. Masumlara dokunmak onun içinde8 yoktu. Babası ne kadar öyle biri olsa da o öyle biri olamazdı. Buna içine gömdüğü çocukluğu izin vermiyordu... ⏳️🖤Completa
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
GECENİN ARDINDAKİLER
İnsan, bazen birini değil; ait olduğu hikayeyi bulmak için çıkar yola. . . . Takvim yaprağı 30 Kasım'ı gösterdiğinde, üç kurşun saplanmış bir masumun göğsüne. Lara, kardeşi yerine koyduğu kızın ölümüyle henüz yüzleşememişken, acısını çekmeye bile fırsatı yokken amansızca düşmüş katilin peşine. Yalın ayak bastığı yolların onu sürükleyeceği yerlerden habersiz belki de. Savrulmuş rüzgarın götürdüğü yere. Aslında rüzgar da esermiş yangınların allara büründüğü ine. Ve inler aitmiş kötülüğü kalplerine can bellemiş Yekre. 🎩🎠🎪 Karanlık gizler eli kanlı katilleri. Çünkü Güneş doğmaz geceleri. Ama aydınlatır bir gün karanlığı, ateşin kor alevleri. Lara Ekinci! O bir avcı. Belki de avın ta kendisi. . . . Bu hikayede yer alan olay, kişi, yer ve zaman tamamen kurgudan ibarettir. Gerçek olmayan, yazarın hayal dünyası ile şekillendirilmiş yazılardır. Bunun bilincinde kalarak okumanız tavsiye edilir. Keyifli okumalar.
Adaletin Rengi
Kırık ayna parçalarıyla dolu kadehi ters tuttuğunda masken düşer. Kendini bir girdabın içinde hapis bulursun. Saatler kırılır, kadran artık gösteremez olur. Ancak hayat her duran bir saat için devam eder. Kitapların bir sargı bezi görevi gördüğünü fark ettiğinde ip sadece senin elinde olmaz, herkes bir uçtan çekiştirir. Özgürlüğün nedenini aramaya başladığında narkoz etkisi gibi bayılırsın. İğneyi en ummadığın anda, boynundan yersin, sırtından değil. Saat birden hızlı akmaya başladığında bıçak durmaz saplanır. Cam kalbe saplanıp parçalara ayırana kadar da durmaz. Yaralar çabuk iyileşmez, kanar durur. Yara bantları çare olmaz. Güvenmek için bir bir el uzatırsın göğe. Ancak bir sürü el tarafından aşağı çekilirsin. Mumun ışına çekilen bir kelebek gibi erir durursun, bul beni diye bağırırsın. Kum saatine hapsolur ve akıp bitersin ancak o bıçak camdan çıkmaz. Sonra bir uzanır kalbine, kalbindeki ışığı gün yüzüne çıkartır. Melankolik ruh hali dağılır, boya fırçalarından damlayan yağmur damlaları kaldırımda birikir. Bir sokak lambası gibi ayılan gönül kahve köpüğü gibi köpürür durur. Renkli taşlar, uğursuz siyah kediler, kesilen saçlar... Hepsi bir olup bir dolu sigara izmaritini oluşturur. Kopmuş zincirlerini bir arada tutmak için o kopan yere dağlanmış ip gibi ayakta tutar. Bir kaset sesi duyulur kısık bir melodi gibi. Güneş batar ay çıkarcasına etraf kararır ve eski bir kitap sayfasına mahkum olan çiçek canlanır. Her şey bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken yere düşüp parçalanan bir nar tanesi kadar çaresiz hissedersin. Sonra bakarsın, kendi basamaklarını çıkarken bile o basamakları sen çizmişsindir. Sona yaklaştığını ve hatta geldiğini bildiğinde ise her şey için geç kalmışsındır.
AYDINLIĞIN İÇİNDEKİ SIR
(Kurgu 04.08.2025 tarihinde yayınlanmıştır.) Tüm ailesini bir anda kaybeden Duru Kılıçarslan, kimsesiz kaldığını düşünürken hayatına bir bebek girer. Birlikte olduğu, ailelerinin güç yarışı içinde olduğu Ulusoy ailesinin oğulları, Kuzey Ulusoy'la birlikteliklerinin ardından korunmasına rağmen hamile kalan Duru'nun aklında tek bir şey vardı. Kuzey bebeğini istemeyip reddetse bile bu bebeği dünyaya getirecekti. Çünkü başta ne kadar istemese de, içinde büyüyen hayat onun tutunmak için elinde kalan tek daldı. Ailesinin ansızın ölümü zihnini bulandırırken, kaza anlarını dakikalarca araştırmıştı. Kamera kayıtlarına kadar bulmuş, ailesinin ölümünü hafife almayıp derince araştırmıştı. Yalnız başına kaldığı koskoca hayatta rahmine düşen bebeği onu ne kadar ayakta tutmaya çalışsa da tamamen ayağa kaldırmıyordu çünkü Duru, ailesinin yıllarca sakladığı sırları kademe kademe öğrenirken gerçeklerin acısı tokat gibi yüzüne çarpıyor, yalanlarla özenle inşa edilmiş hayatının merdivenleri bir bir kırılıyordu. Bu süreçte Kuzey Ulusoy, Duru'yu ve bebeğini ilk andan beri aralarındaki anlaşmazlığa rağmen kabul etmiş yalnız bırakmamıştı. Bebeğinin annesinin yaşadığı yükler, öğrendiği sarsıcı gerçeklerle yanında duruyordu. Ama Duru da Kuzey de farkındaydı ki; Duru, üzerine yıkılan enkazdan kurtulduğunda, aynı Duru olmayacaktı...
⏳️🖤 ŞAHİN ailesinin tek kızı olan Simay ŞAHİN, Bu hayatı garipsiyordu. Çünkü onun hayatı hiç normal olmamıştı. Buna ailesi de etki etmişti. Ama yaşadığı her şey onu güçlü biri yapmıştı. Ailesinden gördüğü her şeyi uyguluyordu. Aynı zamanda okulunda başarılı bir kızdı. 18 yaşında iş hayatına atılmak zorunda kalmasaydı belki de şu an hayalindeki meslek olan doktorluğu okuyabilecekti. Ama kader buna izin vermemişti. O ise kaderine boyun eğmişti. Babasının pis işlerini örtbas ederek kendi hayat çizgisini çizmişti bile. Babası onun bu halini çok seviyordu. İşte Simay ŞAHİN bu yüzden babasının her dediğini yapıyordu. Bir gram sevgi için. Oysa bu beklenti yüzünden hayatı mahvolacaktı. Babasının işlerine karışmaya başladıktan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmamıştı. O bir mafya kızıydı... Ne kadar istemese de babasına dönüşüyordu. Babasından kalan tüm pislikleri O yapıyordu. Küçükken iyiydi aslında. Kalbi temizdi. Saftı. Ama büyüdü. O çocuk büyüdü. O güzel kalbi kirlenmiş, kötü biri olmuş ve iyice kurnazlaşmıştı. Anında plan yapar ve uygulardı. Onun görevi buydu. Dünyadaki tüm pislikleri yok etmek. Masumlara dokunmak onun içinde8 yoktu. Babası ne kadar öyle biri olsa da o öyle biri olamazdı. Buna içine gömdüğü çocukluğu izin vermiyordu... ⏳️🖤
Più dettagliLinee guida sui contenuti