KAFESTEKİ YIRTICI

KAFESTEKİ YIRTICI

  • WpView
    LECTURAS 104
  • WpVote
    Votos 11
  • WpPart
    Partes 16
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, feb 4, 2026
Bir anda kendini bir patlamanın ortasında bulsan ve sonra... seni yıllardır tanıyan ama hiç tanımadığın adamın yatağında gözünü açsan... ne düşünürdün? Peki ya bu adam seni kurtarmak için değil gözetlemek için yanındaysa? Gece de tam olarak bunu yaşamıştı. O intikam uğruna katı bir yüzbaşının esiri olmayı kabul etmişti. Artık hem koruyucusu hemde potansiyel celladıydı bu adam. Ama bilmediği bir şey vardı. Çemberin daralmasına 365 gün kalmıştı ve sonunda o listede yazan isimler birer kara toprak olacaktı ve listenin en başında... Soysalanların en büyük varisi Gece Soysalan, Dağların içinden geçip düşmanlarının soyunu kurutan ve dağı delen olarak bilinen Yüzbaşı Barkın Aris Yaman...
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido