Deli Düet

"Erken büyümek zorunda kalan çocuklar, bir gün mutlaka birbirini bulur."

Bulut ve İlter... Aynı hastalığın pençesinde, aynı kurumun duvarları arasında başlayan bir dostluk. Yıllar sonra, geçmişin kanlı izleriyle yeniden karşılaşan iki eski çocuk. Fakat bu kez, aralarındaki bağ sadece geçmişle değil, karanlık sırlarla da sınanacak.

Geçmişin yaraları hâlâ kanarken, unutulmuş sözler ve iyileşmemiş kalpler yeniden karşı karşıya gelir. Sadomazoşist bir gerçekliğin içine sıkışmış, birbirlerinden başka kimseleri olmayan bu iki insan, yeniden birbirlerini tanımaya çalışırken hem kendileriyle hem de çevrelerindeki çarpık düzenle savaşmak zorunda kalacak.

Peki ya kanlı eller hâlâ sevgi taşıyorsa?
Ve hatırlanan bir gülümseme, geçmişi affettirebilir mi?

Dünyada sadece sağlıklı zihinler yoktur. Benim hikayem sağlıklı olmayan zihinlerin bakışlarının ve seslerinin tuttuğu kalem ile yazılmıştır.

YAZARDAN NOT:
Yıllardır aklımda benimle yaşayan, yeri geldiğinde rüyalarımda bile yer etmiş bir kurgudur Deli Düet. Çocukluğumdan beri yazmak istediğim fakat asla cesaret edemediğim bir hayalden ibaretti. İnsanların tepkisinden korkuyordum. Dediğim gibi sağlıklı olmayan zihinlerin sesiyle yazıldı. Buna insanların tepkisinin acımasızca olacağını düşündüğüm için korkuyordum.
"Şuan değişen nedir?" diye sorarsanız:
"Bu hayatta en çok kendi duygularıma değer vermeyi öğrendim." Derim. Korkumu yenme şerefine bu kurguyu yazıyorum.
Umarım benim yazmaktan keyif aldığım kadar sizde okumaktan keyif alırsınız.
Şans verip okuyan herkese teşekkür ederim. Olumlu olumsuz geri dönüşlerinizi bekliyorum.

#Şiddet içerir.