DURSUN ZAMAN

Zaman bazen geçmez.
Geçmediği gibi, insanın içine çöker.
Beden iyileşir belki, ama ruh... hep aynı odada kalır.

Bir hastanenin duvarları arasında, kimileri geçmişiyle yüzleşmeye, kimileri geçmişi saklamaya çalışır.
Kimi, sessizliğin içinde çığlık atar; kimi gülümserken bile içinden çürür.

Bu, bir akıl hastanesinin değil, aklın kendisinin romanı.
Görünmeyen savaşların, anlaşılmamış çocuklukların, yarım bırakılmış cümlelerin hikâyesi.

Her insanın içinde bir fısıltı vardır:
"Beni biri anlasın..."

Bu kitap, o fısıltıyı duyanlar için yazıldı.
Zamanı durduramayız belki...
Ama bazen sadece durup bakmak bile, iyileşmeye başlamak demektir.