ÖLÜMLE YARIŞ

ÖLÜMLE YARIŞ
...

Bazı acılar bağırmaz.
Sadece içten içe çürütür insanı.
Ve Eflal daha 16 yaşında susmayı öğrendi.

Birisi kaçtı, birisi öldü

O günden sonra, Eflal'in içindeki çocuk orada kaldı - karanlıkta, eli uzanmış ama tutulmamış halde.
Kimse onu çekip çıkarmadı.
Babası bile.

Sevilmeyen bir kız olarak büyüdü.
Kabul görülmek yerine reddedildi, iyileştirilmek yerine yalnız bırakıldı.
Ve şimdi...
Geceyle konuşan, hızla unutan, ölümle yarışan bir kadın o.

İllegal yarışların içinde, bir direksiyonun başında değil, kendi hayatının kıyısında duruyor aslında.
Her viraj, bir hatıra.
Her fren sesi, susturulamayan bir çığlık.
Bazen aynaya bakınca kendini değil, o geceyi görüyor.

Bu hikâye sadece bir kaçış değil.
Bu, unutamayan bir beynin, affedemeyen bir kalbin,
ve yeniden hayata tutunmayı bilmeyen bir ruhun yolculuğu.

"Hayatta kalmak kolay değil.
Ama bazen, yaşamak çok daha zor."

Çocukken ağladı, gençken sustu, şimdi konuşuyor. Ve konuşan bir kadın, sizin için herşeyden daha tehlikelidir.

.......

Bu kurgunun tüm hakları bana aittir!!

Bu kurguyu;
Baba, anne sevgisi görmeyen,
Karanlığın içine kendini hapsetmiş
İnsanlara adıyorum.

Bu roman; adaletin sustuğu yerde, bir kadının susmadığı, hızın acıyla birleştiği ve hiçbir yara unutulmadan yoluna devam ettiği bir hikâyeyi anlatıyor. Hayatta kalmak, bazen ölmekten daha çok cesaret ister....

...