TURAN

​"Söylesene Kamelya, Ay'ı sever misin?"
Ulus'un sorusuyla başımı gökyüzüne çevirdim.
"Gökyüzünde Ay mı var?" diye mırıldanarak sordum.
Göğsümdeki dikiş izleri acıylat sızladı. İlk kez ağlamıyordum. Ve Ulus'un bana diğerleri gibi bakacağından korktuğum için onun yüzüne de bakamıyordum.
​"Evet" dedi. "Ay'ı, kraterlerine rağmen seviyor musun?"
Başımı gökyüzünden çekmeden "Evet" dedim. "Kraterler ona ayrı bir güzellik katıyor."
​"Peki" dedi bu sesinde. "Peki diyelim ki Ay'da kraterler yok. Hâlâ sever misin onu?"
Biraz duraksadım ve düşündüm.
"Evet. Hâlâ severdim."
​Bunu neden sorduğunu anlamamıştım.
Çenemde bir el hissettim. Başımı yavaşça sağ tarafa doğru çevirince istem dışı ona baktım.
​"Sen" dedi.
"Sen?" dedim.
​"Sen Ay yüzlüsün." "Sen Ay yüzlüsün Kamelya. Senin de vücudunda kraterler var ve bu kraterler seni daha da güzel gösteriyor. Vücudunda dikiş izleri var ya da yok sen Ay gibi güzelsin. Sakın yüzünü bir daha benden gizleme, Ay Yüzlü Kadın."