Geceye Sakladım Seni

Bazı aşklar vardır...
Adı anılmaz, hikâyesi anlatılmaz, sonu bilinmez.
Ama o aşk, gecenin bir köşesinde sessizce çöker insanın içine.
Ben de öyle bir aşkı, sustuğum her anı ve içimde biriken tüm kelimeleri bu sayfalara döktüm.
Bu kitap, bir aşkın bitişini anlatmıyor;
bir kalbin hâlâ atışını, hâlâ sevmeye devam edişini anlatıyor.
Sesini duyuramayanların, "Gitme" diyemeyenlerin,
ama yine de her gece aynı isme dua edenlerin fısıltısıdır.
Buradaki şiirler bir hikâye gibi sıralanmış olmasa da,
her biri bir geceye sinmiş bir parça taşır:
biri yastığa düşen bir gözyaşı,
biri içten içe çırpınan bir haykırış,
biri hiç gönderilmeyen bir mektubun ilk cümlesi...
Bu kitapta bir kadının kalbi var:
unutulmuş değil, unutamamış biri.
Sevilmemiş değil, eksik sevilmiş biri.
O yüzden sustu.
Çünkü bazı acılar haykırılarak değil,
yavaş yavaş, geceye sığınarak yaşanır.
Ve bazı sevdalar başkalarına anlatılmaz...
sadece geceye saklanır.
"Geceye Sakladım Seni", kendine sakladığın birini,
geceye emanet eden herkes için yazıldı.
Okuduğun her satır, belki senin de sakladığın bir parçanı bulacak,
belki de gecenle daha yakın bir fısıltı kuracak.