Derin Rüya
- LECTURAS 116,379
- Votos 9,281
- Partes 36
Öldüğünü düşündüğünde gözlerini başka birinin bedeninde açmıştı.
Hiç bilmediği bu kızın bedeninde onun hayatını yaşayabilecekmiydi?
Belki de onun hayatını ondan daha iyi yaşayacaktı.
~
Zeki mc 'ye hasret kalanlara...
.
.
.
Kurgu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alma durumunda yasal işlem ba şlatılacaktır.
Todos los derechos reservados
#543
arkadaşlık
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Yabancı Ruh
Geçirdiği kaza sonucunda gözlerini başka bir evrende açacağını nerden bilebilirdi ki? ___________________________________________ Gözlerimin üzerinde tonlarca ağırlık vardı sanki. Açmaya, gözlerimi hareket ettirmeye çalışıyordum ama biri göz kapaklarımı özellikle kapalı tutmak için yapıştırmış gibiydi. Bir süre sonra kendimi zorladım. Göz kapaklarım hafifçe kıpırdadı. Gözlerimi araladım ve yukarı baktım. Daha net görebilmek için birkaç kez kırptım. Görüşüm yavaş yavaş netleşince bakışlarım tavana takıldı. Kahverengi... ve yer yer dökülmüş, eski bir tavan. Tavana bakarken başımdaki zonklamayı görmezden gelmeye çalışıyordum. Sonra gözlerimi tavandan çekip bulunduğum odaya çevirdim. Gördüklerime bir anlam veremeyerek etrafı süzdüm. Odanın içinde bir sandık ve küçük bir dolaptan başka hiçbir şey yoktu. Benim burada ne işim vardı?
AŞK 1 KERE ÖLDÜRÜR
Aşk acısından öleceğimi sanmıştım. Sevdiğim adamı, prensesi öperken gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şey şehrimize saldıran bir canavar oldu. Sevdiğim adamın uzaklığı yüzünden bir kurt pençesiyle saniyeler içinde can vermiş oldum. Beni kurtarabilme ihtimali de böylece yok oldu. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!Concluida
I Married My Killer
Kötü kadın karakter olarak yeniden doğdum. Ana karaktere eziyet eden bir kötü kadın. Bir çok nefreti üstüne çekmiş biri. En sonunda ise, kendi kocası tarafından öldürülen bir karakter. Ben, tabiki de bunları yaşamayacaktım. Uzun zamandır hayalini kurduğum bir novel dünyasına gelmiştim ve hemen ölmek gibi bir niyetim yoktu. Bu bedeni koruyacak ve yaşayacaktım.
Hayat Ağacı
Cansu bir tıp öğrencisiydi. Hayatı hastane koridorlarında, nöbetlerde ve yorgun gecelerde geçiyordu... ta ki bir gün aniden yere yığılıp ölümle yüzleşene kadar. Kalbi durdu. Ama öldüğü yerde uyanmadı. Gözlerini 1800'lerin İstanbul'unda, zengin bir paşa konağında açtı. Artık herkesin "cinli" dediği genç bir kızın bedenindeydi: Cavidan. Bu dünyada kimse ona inanmıyor. Doktorlar çaresiz. Hizmetçiler fısıldıyor. Ve ailesi kızlarının aklını kaybettiğini düşünüyor. Ama Cansu bir şeyi biliyor: O ölmedi. Ve bu hayat... ona ait değil.Concluida
Canavarın Kollarında
Ölmek böyle bir his miydi? Kulaklarımın içinde uğuldayan korna sesi hâlâ dinmemişti. Burnuma keskin bir yanık kokusu doluyor, bedenimin her yanı sanki görünmez bir ağırlığın altında eziliyordu. Gözlerimi açmak istedim ama kirpiklerim birbirine yapışmış gibiydi. Son hatırladığım şey... Yağmur. Direksiyonun üzerine düşen damlalar. Elimde tuttuğum roman. Kırmızı ışıkta durduğumu sanırken sağ taraftan üzerime doğru gelen farlar... Ve ardından... Çarpışma.
Kötü Kız Olmak İçin Fazla Tembel
Reina Suzuki aşırı çalışkan bir ofis çalışanıydı... Ta ki ölüp Elerion İmparatorluğu'nun kötü şöhretli kötü kız prensesi Lavinia Devereux olarak uyanana kadar. Bu hikayenin nasıl biteceğini biliyor; zehir içip ölecek. Acısız, kolay bir ölüm. O halde neden kaderi değiştirmek için uğraşsın ki? Kötülük, intikam, kurtuluş...hepsi çok fazla iş gibi görünüyor. Kesinlikle hiçbir şey yapmamaya ve hikayenin kendi akışında ilerlemesine izin vermeye karar veriyor. Ama korkunç babası,İmparator Cassius Devereux, olması gerektiği gibi onu görmezden gelmiyor. Onu izliyor, ona sorular soruyor ve en kötüsü de... gerçekten umursuyormuş gibi davranmaya başlıyor. Lavinia sadece sakin bir kötü kız emekliliği istiyordu...Peki neden herşey değişmeye devam ediyor. _____________________ Çeviri kitaptır.
Sonu Kötü Biten Yan Karakter Oldum!
Bir sabah uyandığımda işe gitmek için hazırlanıyordum. Daha sonra heyecanla takip ettiğim internet romanının yeni bölümünün geldiğini gördüm. Yeni bölümü açıp okuduğumda, hayatımın tek mutluluk kaynağı olan şeyi kaybetmiştim: favori karakterimi. Her şey, yazarın diğer erkek karakter olan Damon Dumont'u öldürmesiyle başladı. Yani favori karakterimi. Buna o kadar kızmıştım ki, kendimi yayınevinin önünde pusuya yatmış hâlde bulmam kaçınılmaz oldu. Daha sonra, karşıdan karşıya geçerken o kadar dikkatsizdim ki trafik kazası geçirdim. Gözlerim kapanmadan önce beyaz bir kamyonet gördüğüme emindim. Daha sonra ise kendimi Aşkın Tutsakları adlı fantastik romanda, sonu kötü biten yan karakter Rhiannon Aethelred'ın bedeninde buldum. Şimdi ne yapacaktım? Not: Kurgu bana aittir. Finalden sonra düzenlenecektir. #Kraliçe 🥇 10.11.2025 #dram 🥇 20.11.2025 #prenses 🥇 30.11.2025 #fantastik 🥈15.12.2025 #fantastik 🥇 23.12.2025 #gençkurgu 🥈 22.12.2025 #romantik 🥇 06.01.2026 #krallık 🥇 19.01.2026 #macera 🥇 31.01.2026 #macera 🥇 29.07.2026
E R Y T H
Seraphina Valerius gözlerini açtığında yalnızca başka bir dünyada değildi; sonunu bildiği bir hikâyenin içindeydi. Ona düşen rol çoktan yazılmış, hataları belirlenmiş, kaderi sessizce önüne bırakılmıştı. Seraphina ise tek bir şey istiyordu: O sona varmamak. Fakat zihninde beliren gizemli Sistem, geçmişindeki boşluklar ve birbiri ardına ona cevap veren dört element, bu dünyanın sandığından çok daha derin olduğunu gösterdi. Ateş, su, rüzgâr ve toprak aynı bedende buluşurken, yüzyıllardır unutulmuş bir isim yeniden fısıldanmaya başladı: Eryth. Seraphina çok geçmeden anlayacaktı ki kader yalnızca gelecekte bekleyen bir son değildi. Bazen geçmişte verilmiş bir karar, bazen sevgiyle örülmüş bir kafes, bazen de sana doğru yolu gösterdiğini söyleyen bir sesti. Ve belki de asıl soru, kaderini değiştirip değiştiremeyeceği değildi. Her şey sustuğunda, kendi yolunu seçebilecek miydi? ERYTH Bazı hikâyeler sonunu değiştirmek için değil, hayatının kime ait olduğunu hatırlamak için başlar.Concluida
Geçirdiği kaza sonucunda gözlerini başka bir evrende açacağını nerden bilebilirdi ki? ___________________________________________ Gözlerimin üzerinde tonlarca ağırlık vardı sanki. Açmaya, gözlerimi hareket ettirmeye çalışıyordum ama biri göz kapaklarımı özellikle kapalı tutmak için yapıştırmış gibiydi. Bir süre sonra kendimi zorladım. Göz kapaklarım hafifçe kıpırdadı. Gözlerimi araladım ve yukarı baktım. Daha net görebilmek için birkaç kez kırptım. Görüşüm yavaş yavaş netleşince bakışlarım tavana takıldı. Kahverengi... ve yer yer dökülmüş, eski bir tavan. Tavana bakarken başımdaki zonklamayı görmezden gelmeye çalışıyordum. Sonra gözlerimi tavandan çekip bulunduğum odaya çevirdim. Gördüklerime bir anlam veremeyerek etrafı süzdüm. Odanın içinde bir sandık ve küçük bir dolaptan başka hiçbir şey yoktu. Benim burada ne işim vardı?
Más detallesPautas de Contenido