First Night

Λένε πως τα πιο καυτά καλοκαίρια δεν μετριούνται με βαθμούς Κελσίου. Μετριούνται με ιδρωμένα σεντόνια, μισόλογα στα αυτιά, και κορμιά που μπλέκονται σε σκοτεινές γωνιές beach bar, ενοικιαζόμενα δωμάτια ή πίσω από παραλίες που δεν πατάει ψυχή.

Με λένε Αλέξ. Είμαι 19. Μελαχρινός, γυμνασμένος όσο πρέπει, κολυμβητής από τα έξι μου. Όχι, δεν είμαι ο καλός γιος που φαντάζεσαι. Η μάνα μου έχει νυχτερινά μαγαζιά - μεγάλωσα ανάμεσα σε αλκοόλ, δυνατή μουσική και γυναίκες που ήξεραν τι ήθελαν απ' τη ζωή. Ο πατέρας μου; Υψηλόβαθμος στην αστυνομία. Δεν με βλέπει και πολύ. Δεν χρειάζεται.

Δεν γράφω αυτό το ημερολόγιο για να απολογηθώ. Το γράφω για να θυμάμαι. Γιατί κάποια πράγματα αξίζουν να τα κρατάς ζωντανά - ειδικά εκείνα τα καλοκαίρια που οι σαγιονάρες σου μυρίζουν αλάτι και τα δάχτυλά σου, το άρωμα κάποιου άλλου κορμιfού