Bakış Mesafesi

*
Söylediğim son cümleyle kaşları çatılırken doğru bir hamle yaptığımı anlamış, dudaklarım kıvrılırken bana doğru attığı adımlarla gözlerine bakmayı sürdürmüştüm. Adımları tam önümde durduğunda başımı biraz daha kaldırdığımda o da başını hafifçe bana eğmişti. Aramızdaki mesafe bu kadar olmalıydı, bir bakış mesafesi kadar.

🤍 "O güne kadar her şeyi ölçebildiğini sanıyordu. Kan şekerini, yorgunluğunu, duygularını... Ta ki onun gözlerine bakana kadar."
🖤 "Emir Arvas, sessizliğiyle konuşurdu. Kimsenin içini merak etmezdi. Ama bir kız vardı, bakışlarıyla suskunluğunu bile sorgulatıyordu."

Gözleri hafifçe kısılırken gözlerime odaklanmıştı. "Beni kendinle mi sınamak istiyorsun güzelim? Böyle devam et çünkü çok başarılısın ve unutma ben senin başarına hayranım." Ardından bir şey dememe izin vermeden göz kırparak arkasını dönerken ilerlemeye başlamıştı. Ben ise yüzümdeki ufak sırıtışla arkasından bakakalmıştım.
*