Ang Kumpas Ng Pagmamahalan

Sa isang tahimik na nayon, kung saan ang mga alingawngaw ng nakaraan ay sumasayaw sa hangin, naninirahan si Amara, o Ara, isang dalagang kilala sa kanyang matamis na ngiti at pusong puno ng pag-asa. Isang araw, sa gitna ng mga lumang gamit sa bodega, natagpuan niya ang isang kumpas na bigay ng kanyang Lolo. Ang kumpas ay may kakaibang ganda, tila ba nagtatago ng mga lihim ng nakaraan. Sa isang iglap, bago pa niya ito mapagmasdan, hinigop siya nito papunta sa lumang balon sa kanilang bodega.

Sa ilalim ng balon, sa isang mundo na hindi niya akalain, nakilala ni Ara ang isang lalaking immortal. Ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa galit nang makita ang dalaga. "Amara," sambit niya sa isang tinig na puno ng poot, "ikaw na nagsumpa sa akin sa kadiliman ng walang hanggan!" Sa kanyang pagkakamali, inakala niyang si Ara ang babaeng nagngangalang Amara na sumumpa sa kanya noong sinaunang panahon, sa panahon ng Pre-Hispanic Era.

Ngunit hindi alam ng lalaki, si Ara ay walang ideya sa kanyang nakaraan. Ang kumpas na hawak niya ay higit pa sa isang simpleng bagay. Ito ay isang mahiwagang kasangkapan, nagtataglay ng kapangyarihang tuparin ang anumang hiling. Mayroon itong apat na elementong kristal, na nagkahiwa-hiwalay nang itapon ito ni Amara isang daang taon na ang nakalipas. Ang mga kristal na ito ang susi sa pagpapalaya sa lalaki mula sa kanyang sumpa, o kaya naman, sa paggamit ng kapangyarihan nito para sa sariling kagustuhan.

Ngayon, si Ara ay nasa isang sangandaan. Ang kanyang pagkatao ay pinagkamalan, at ang kanyang kamay ay nagtataglay ng isang bagay na maaaring magpabago sa kanyang buhay at sa buhay ng lalaking immortal.