Hindi kriminal, hindi mamamatay-tao, at lalong hindi kasapi ng mafia-pero bakit pakiramdam ni Aya ay parang palaging kulang si Marcus bilang asawa?
Marcus is the kind, responsible, and successful type-someone every parent would approve of. Mabait siya, never nanakit, never nagloko, pero sa kabila ng lahat ng "tamang" ginagawa niya, bakit tila nawawala ang init ng pagmamahal para kay Aya?
Para kay Marcus, love is best shown through thoughtful gifts and silent loyalty. Pero para kay Aya, kulang ang mga regalong walang kasamang I love you, kulang ang presensyang hindi ramdam, at masakit ang katotohanang ganun din ang trato niya sa ibang tao-wala siyang special treatment. He's outgoing, friendly, and constantly surrounded by other women friends. At kahit pa alam ni Aya na siya lang ang mahal, nasasaktan siya sa pagka-generic ng kabaitan ng asawa niya. Hindi mafia si Marcus, pero sa bawat sigawan sa away, sa bawat malamig na "okay" kapag nagtatalo sila, parang pakiramdam ni Aya ay mas nakakatakot pa ito kaysa sa fictional mafia boss na kaya siyang ipaglaban, ipagtanggol, at unahin.
As Aya struggles between gratitude and emotional starvation, she begins to ask herself: Is it enough to be loved... if you never feel it?
A story of a modern-day marriage where the villain isn't infidelity or betrayal-but the slow, quiet erosion of emotional connection. Because sometimes, the enemy isn't a mafia boss. Sometimes, it's a good man... who just doesn't know how to love the way you need to be loved.
All Rights Reserved