Cigarettes after work

Poznanie go było jednym z największych błędów mojego życia.
Nigdy nie zapomnę tamtego pierwszego spojrzenia - pełnego obietnic, złudzeń i czegoś, co wtedy nazwałam "przeznaczeniem".
Myślałam, że to on. Ten jedyny. Że stworzymy wspólny dom, że będzie bezpiecznie, że w końcu będzie inaczej.
Nie przewidziałam, że to właśnie on pociągnie mnie na dno.
Miał być ratunkiem. Miał posklejać to, czego inni nie potrafili. A zamiast tego... roztrzaskał mnie do końca.
Był bardziej burzą niż schronieniem. Gwoździem. Ostatnim.
Nie sądziłam, że pomoc przyjdzie z zupełnie innej strony.
Że to jego przyjaciel - ten, który stał z boku i nie mówił nic - wyciągnie do mnie dłoń.
To on mnie uratował. On zobaczył, kiedy inni odwracali wzrok.
Ale za każde wybawienie trzeba zapłacić.
I nie przewidziałam tylko jednego:
że ten gest rozpęta wojnę, z której nikt nie wyjdzie bez ran.