> Futbol onları bir araya getirdi. Hayalleri aynı kaleydi; kazanmak, fark edilmek, en iyisi olmak.
Ama bazen... "birlikte oynamak", "birlikte kalmak" anlamına gelmezdi.
Blue Lock'taki rekabet, Bachira'yı en yakın dostunun gözlerinin içinden ayırmaya başladığında, kalbinin bir köşesinde sessizce bir şeyler dağılmaya başladı.
Isagi, her gün daha da yükseğe çıkarken, Bachira sanki onun yerinde olmak istemiyor... sadece yanında olmak istiyordu.
"Sana pas vermeyi unuttum."
Bu sadece sahada söylenmiş bir cümle değildi.
Bu, bir kalbin diğerine yetişemediği her anın özetiydi.
Peki iki arkadaşın arasında, sadece topla oynanan bir oyun mu vardı?
Yoksa...
kalplerinin oynadığı bir maç mıydı bu?
All Rights Reserved