KAN BEDELİ
- Leituras 235,828
- Votos 7,399
- Capítulos 58
"Bana Zelal Yılmaz olarak geldin, ama buradan Welat Şahmaran'ın esiri olarak çıkacaksın."
İki isim, tek bir hüküm: Kan Bedeli. >
Welat, öfkesini bir zırh gibi kuşanmış, kalbinin kapılarını dünyaya kapatmıştı. Zelal ise o kapıları yıkmaya değil, o karanlığın içinde kendine yer açmaya mecburdu. Bu bir evlilik değildi; nefretle atılan imzaların, kana bulanan beyaz gelinliklerin hikâyesiydi.
Onlar birbirlerini yok etmeye söz verdiler. Ama dudakları birbirine mühürlendiğinde, ne intikam kaldı ne de düşmanlık. Sadece ikisini de yakıp kül edecek o yasak ve vahşi tutku...
"Ölmek için çok genç, Welat Şahmaran'ı sevmek için çok masumdu.
Zelal, celladına aşık olduğunda; Welat, kurbanının gözyaşlarında boğulacak mı?"
Todos os Direitos Reservados
#288
kandavası
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Akasya Çiçeği
Uygulama için yasak kalkana kadar kitap sizlere emanet. Silmek için girmiştim ancak kıyamadım. Belki bir gün yeniden devam eder. -16 Temmuz 2015- *** Sevmek diyorum, sevmek kötüyü iyi bilmek. Olmayan umut tarlasına mutluluk tohumları ekmek. Sonra da o tarlanın vereceği sevgi tomurcuklarını beklemek. Hiç bitmeyecek olan tomurcuklar... Ben de o tarlaya tohumlarımı ekmiş hiç olamayacak olan mahsüllerimin hesabını yapıyorum işte. Yorgunluk nedir bilmeden küsürat yazamadığım hesap makinemde hesaplamaya çalışıyorum kar payımı. Ama hep zarara uğruyorum. Ölçüyorum biçiyorum ama yinede kurtaramıyorum. Borç misali üzerime yığılan duygular belimi büküyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yanda kim olduğunu bilmeden kalıbına hayallerimi kondurduğum adam, diğer yanda ideallerim. Ailemin zoruyla girdiğim bu çıkmaz yolda tek bir çıkar yolum yoktu. Kanadı kırık Arslan yuvasındaki kuş gibiydim. Ne gidebiliyor, ne kalabiliyordum. Tuğsem Elsa MAREN
Gül Masalı
Leyla Korkmaz, memleketi Mardin'den İzmir'e uzanan hayatında, fen bilimleri öğretmeni olarak sakin bir yaşam sürerken, güçlü bir aşiretin kızı olmanın sorumluluğunu da omuzlarında taşıyor. Ortak evinde en yakın arkadaşı Ahu ile paylaştığı bu şehirde, ailesinden ve geçmişinden uzakta huzur arıyor. Öte yanda Fırat Mizgin, Mardin'in en güçlü aşiretlerinden birinin ağasının oğlu, iş dünyasında söz sahibi ve aynı zamanda özgüveninden çokça söz ettiren genç bir lider. En yakın dostu Enes Göktürk ile birlikte hayatını kontrol altında tutmaya çalışıyor. Ancak Leyla'nın abisi Cesur ile Fırat'ın kardeşi Yeşim'in kaçması, iki ailenin kaderini bir kez daha iç içe geçiriyor. Berdel geleneğinin sert kuralları, Leyla ve Fırat'ı kaçınılmaz bir yüzleşmeye sürüklüyor. Durumun farkında olmadan Leyla, ailesinin çağrısıyla Mardin'e dönmek zorunda kalırken; Fırat, kardeşini bulmak için her şeyi göze alıyor. Berdel ile başlayan evliliğin Aşk'a dönüşme hikayesine hoşgeldiniz ❤️ ( Kuma şiddet vs sahneler yoktur )
𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.Concluída
EDİRNE'DEN MARDİN'E
"Ben tüm törelerinizi göze alarak dayandım kapına Hasan Ağa! Vereceğin hüküm başım gözüm üstüne. Hiç gocunma çek silahını vur beni. En azından son nefesimde bile Dilan'ımı görmüş olurum!" "Madem vereceğim karar kabulündür o halde hüküm bellidir oğul. Duyduğumuz kadarıyla bekar bacın varmış uzaklarda. Bacınla oğlum berdel olacaktır. Kabul etmezsen acımam vururum ikinizi de. Amma sanma ki sadece ikinizle kalırım. Soyadın okunursa bu ülkede namerdim!" Çok uzak yerlerde karar verilmişti adıma. Yurdumdan, evimden uzaklara ne olduğunu bile anlamadan sürgün edilmiştim. Ama asla üzülmemiştim. Ben adımla şanımla Edirne'den Mardin'e gelin gitmiştim. Yaktığım ateş Edirne'den Mardin'e kadar gitmiş de tek ben yanmamıştım. Ateşimi harlayan herkes benimle yanmıştı. HİKAYE TAMAMEN BİR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİLER VE OLAYLAR BARINDIRMAZ. Kitabımızın Birincilikleri: #romantikkomedi 1. Sırada #berdel 1. Sırada #ikizler 1. Sırada #edirne 1. Sırada #mehpare 1. Sırada #dram 1. Sırada.Concluída
ATEŞİN AŞKI | Töre Serisi II
|TAMAMLANDI| Yıllar önce bir kurşun sıkılmış ve yankıları asırlarca sürmüştü. Şimdi yine bir kurşun sıkılmış ve ben göğe tutsak adamın göğü olmaya mahkum kalmıştım. Adam ateşti yakacağım diyordu bense aşktım yanmayı ezelden beri bilirdim. Bu ateş olan bir adam ile aşk olan bir kadının hikayesi. Bu aşkın, ateşle olan imtihanının hikayesi.Concluída
MİRZAN BEY Ⓜ TAMAMLANDI
Bir töre klasiğinden daha fazlası... Bir kadının hükümdarlığı... Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Aşk, bu sefer tek başına affetmeye yetecek mi?.. ⬇Concluída
SONBAHAR (Tamamlandı)
Pakedi açtığımda yıllar önce Rüzgâr'ın bana kendi elleriyle yapıp verdiği hediye uçurtmaya bakıp gülümsedim buruk bir şekilde. O gün de bana mesajda yazdığı gibi babam yapmıştı bana önce bu uçurtmayı. Ama ağaca takılıp yırtılmıştı. Çok üzüldüğümü hatırlıyordum o güne dair. Rüzgâr da bana yapmıştı bu uçurtmayı. Çok değerliydi benim için. Şimdi de kızımın, kızımızın mutluluğu için kullanacaktım. Elimde uçurtmayla Rüzgâr ve Özgür'ün meraklı bakışlarını arkamda bırakarak indim merdivenleri. Beray'ın gözleri hemen beni buldu. Elinden tutup kaldırdım onu. "Gel benimle." "Ne oluyor anne? Nereye gidiyoruz?" "Soru sorma. Göreceksin birazdan." Daha fazla bir şey sormadı. Bahçeye çıktık. Uçurtmanın ipini onun eline verdim. "Tut." Şaşkınlık dolu gözlerle dediğimi yaptı. Hem hava koşulları hem de daha önceki deneyimlerim sayesinde uçurtmayı havalandırmakta zorlanmamıştım. Uçurtma havalandığında Beray'ın yüzünde tebessüm belirdi. Ben de dolu gözlerime karşı gülümsedim gökyüzünde süzülen uçurtmaya bakarak. Ardından Beray'ın yanına gidip ben de uçurtmanın ipinden tuttum. Birlikte uçuruyorduk uçurtmayı. Gözlerimden akan yaşlarla uçurtmayı izledim. "Babanın yerini doldurmaya çalışmıyorum Beray. Sadece az da olsa yanındaymış gibi hissetmeni istedim bu uçurtma sayesinde. Sen de ben de bu uçurtmaya baktığımızda babamız yanımızdaymış gibi hissedeceğiz. Ve de bazı insanların düşündüklerinin aksine ne kadar şanslı çocuklar olduğumuzu hatırlayacağız. Çünkü şu an bu uçurtmaya bakarak onlarla yaşadığımız anıları hatırladığımız o insanlar bizi çok sevdi. Her şeyden önemlisi olduğumuz gibi sevdi..." İzel o sırada kendisine gülümseyerek bakan babasını gördü. Gülümsedi gözyaşları içinde. Babası el salladı ona. İzel de aynı şekilde karşılık verdi. "Hoşça kal baba..."Concluída
Cüretkâr Teklif (Kitap Oldu)
• Günaha Davet - II • Hüma, çevresindeki arkadaşları bir bir evlenirken kendisi doğru düzgün bir sevgili bile bulamamaktan yakınmaktadır. Arkadaşının düğününe davet edilen Hüma, boş bulunarak düğüne nişanlısıyla katılacağını söyler ancak ortada ne nişanlı vardır, ne de nişanlı olmaya aday bir adam. Yakın çevresinden tanıdığı Çınar'a, cüretkâr bir teklifte bulunur. Çınar'ın kendisiyle düğüne katılması ve nişanlı rolü yapmasının karşılığında, Hüma, Çınar ne isterse onu yapacaktır. Ancak bilmediği bir gerçek vardır, Çınar, ondan hiç de masum bir şey istemeyecektir. Düştükleri bu karmaşık durum onların daha da yakınlaşmasına sebep olurken, aralarında karşı konulmaz bir çekim başlar. Ve bu süreçte hesaba katmadıkları şey, oynadıkları bu küçük oyunun, onlara gerçek aşkı ve mutluluğu getireceğidir. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 16 Yaşından büyük okuyucuların okumasını tavsiye ederim. Hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Cüretkâr Teklif, kitap olduğu için yayından kaldırılmıştır. Tanıtım amaçlı ilk üç bölümü yayındadır.Concluída![Virane Kelebek [Berdel]](https://img.wattpad.com/cover/385845688-256-k785340.jpg)
Virane Kelebek [Berdel]
Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür. Slowburn bir kitaptır, lütfen bunu bilerek okuyun. Kapak : @tarcinkokusu_'a aittir.Concluída
Bir Damla Kan
AŞİRET & KAN DAVASİ ~ Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir damla kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025 Bitiş tarihi; 30.06.2026Concluída
Uygulama için yasak kalkana kadar kitap sizlere emanet. Silmek için girmiştim ancak kıyamadım. Belki bir gün yeniden devam eder. -16 Temmuz 2015- *** Sevmek diyorum, sevmek kötüyü iyi bilmek. Olmayan umut tarlasına mutluluk tohumları ekmek. Sonra da o tarlanın vereceği sevgi tomurcuklarını beklemek. Hiç bitmeyecek olan tomurcuklar... Ben de o tarlaya tohumlarımı ekmiş hiç olamayacak olan mahsüllerimin hesabını yapıyorum işte. Yorgunluk nedir bilmeden küsürat yazamadığım hesap makinemde hesaplamaya çalışıyorum kar payımı. Ama hep zarara uğruyorum. Ölçüyorum biçiyorum ama yinede kurtaramıyorum. Borç misali üzerime yığılan duygular belimi büküyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir yanda kim olduğunu bilmeden kalıbına hayallerimi kondurduğum adam, diğer yanda ideallerim. Ailemin zoruyla girdiğim bu çıkmaz yolda tek bir çıkar yolum yoktu. Kanadı kırık Arslan yuvasındaki kuş gibiydim. Ne gidebiliyor, ne kalabiliyordum. Tuğsem Elsa MAREN
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo