Qəmqin sonluq

Bəzən həyat səni elə bir yerə gətirir ki, bir də baxırsan, "heç vaxt etmərəm" dediyin hər şeyi çoxdan etmisən. Və qəribəsi budur ki, heç təəccüblənmirsən də. Çünki artıq yorulmusan. Ürəyin döyünmür, sadəcə varsan.

Sevdiyin bir insan, səni görmür... Gözlədiyin bir mesaj, gəlmir... Etdiyin yaxşılıqlar, cavabsız qalır. Amma sən yenə də dayanırsan. Öz içində qırılıb, xaricində gülümsəyirsən.

Bir gün qarşına bir insan çıxır. Və o, həyatını ya məhv edir... ya da məna qatır. Hələ başa düşmürsən. Amma hiss edirsən... Hiss edirsən ki, bu, əvvəllər yaşadığın hekayələrdən deyil.