Bir Dengesiz Ayazın Melodisi

Bir Dengesiz Ayazın Melodisi

  • WpView
    LECTURES 8
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Chapitres 7
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication dim., août 10, 2025
"Zaman her şeyin ilacıdır derler. Ama bizi zamana bırakma kayboluruz. " Maskeler... Maskeler ne için vardır? Yüzü saklamak için, kimse tanımasın diye veya balolar için. Peki ya kişiliklere takılan maskeler? Onlar ne için vardır. Biri fiziki bir maske taktığı zaman, o maske inince tanırız.Kokusu, saçı, sesi, vücudu, gözleri... Onu tanımamızı sağlar. Sonuca şaşırmayız. Peki ya fiziki değilde ruhen maske takılırsa. İşte o maske inince tanıyamayız. Çünkü bize gösterilen, gördüğümüz bambaşka ama maskenin altındaki bambaşka. Bu bir yanılgı ve teknik olarak ilizyondur. İnsanlarında 100 de 90 ı böyle değil midir zaten? İnsan bazen; "Birine karşı bir şey hissedince... Kalp bu, tanıyor sanırsın ana işte sonradan öğreniyorsun ki tanıdığın kişi sadece bir maskeymiş." Diyebilir ama önemli olan; "Maskeyi çıkarıncada hala kalbin çarpıyorsa... Bu başka bir hikaye demektir. Çünkü sizi seven insan, ne kadar ruhuna maske taksada.Maskenin ardındaki ruhunun kırıntıları işlemiştir size. Maskeyi çıkarıncada hala kalbin çarpması budur. O insanın kırıntılarının size işlenmesidir.
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu