MEZARCI

- GİRİŞ -

Bir gece korkunç bir kabus yaşadı Mezarcı.

Yaşadığı kabus hayatının dönüm noktasıydı.

Hayatının en mutlu günlerini yaşarken hayatı
bir anda tepetaklak olmuştu.

Sonra her şey değişti...

Çocukken kurduğu masum hayalleri, anıları, ümitleri, sevinçleri, geçmişi, geleceği, ismi...

Varlığına dair hiçbir şey kalmadı geriye, bir ismi bile yoktu artık.

Bu, onu sinirlendiriyordu.

İçindeki öfkeyle harlanan alevler artık dışarı taşıyordu.

İçinde öyle bir öfke birikmişti ki, intikam arzusuyla kavruluyordu.

Bir gün, intikam arzusunun kurbanı oldu.

Acıları onun en güçlü silahıydı.

Acılarını barındırdığı kalbi koruyucu kalkanıydı.

Kalbi sarsılmazdı, sağlamdı fakat içi kapkaraydı.

Kalbinin ve beyninin doğruyu göstermesini görmüyor, arzularının peşinden koşuyordu.

Oysaki koştuğu o yolun sonunun cehennem olduğunu bilmiyordu.

...

Cehenneme düştüyse, onu bu yola sevkedenleri ateşte diri diri yakacaktı.

Yanmalarından zevk alıp kahkahalar atacaktı.

Dirileri öldürmekten sıkılıp ölülerde huzur bulacaktı.

İsmi unutulduysa yeni ismini hafızalara kazıyacaktı :
Mezarcı.

Artık böyle biliniyordu :

Dünyanın en tehlikeli suçlusu, en yakalanayamayan
seri katili, en korkunç hırsızı...

Geceleri pusuda bekleyen bir " Mezar Avcısı " ...

...