BUZ VE ALEV +18

- "Beni kimse tanımıyor Pusat."
- "Beni de. Belki bu yüzden birbirimizi gördük."

- "Görmek başka... Dokunmak başka... Güvenmek başka."
- "Sen hangisini istiyorsun?"
- "Hiçbirini. Çünkü hepsi yalan."

- "Yalan olduğunu bildiğin bir hayatta, neden hâlâ savaşıyorsun?"
- "Çünkü bazı yalanlar, bazı hayatları kurtarır."

- "Sen kimsin Zerda?"
- (Gülümsedi, gözlerini kaçırdı)
- "Ben kim olduğumu sana söylediğimde... ya beni öldürmek zorunda kalacaksın... ya da bana âşık olacaksın."

Sessizlik.

O gece yıldızlar bile fazlaydı gökyüzünde.

Ve o an, biri kimliğini saklayan bir kadına...
Diğeri ise geçmişiyle hesaplaşan bir adama dönüştü.

İşte bu, gerçeğin suskun kaldığı, kalbin konuştuğu hikâyenin başlangıcıdır.

Aşk vardı.

Kan vardı.

Ve bir kadının ellerinde hem kodlar hem de kader vardı.