Kan Ve Kül

Ben bir ölümle doğdum.
Annemin son nefesi, benim ilk suçumdu.
O günden sonra ne zaman nefes alsam, biri daha ölüyordu.
Babam bana hiç "kızım" demedi.
Onun gözlerinde sadece yitirdiği kadının hayaletiydim.
Bana sevgi değil, kurallar verdi.
Merhamet değil, emirler.
Oyuncaklar yerine silahlar, masallar yerine kanla yazılmış yasalar...
Beni kız çocuğu gibi büyütmediler.
Bir tehdit gibi eğittiler.
Adımı duyanlar dizlerini bükmüyorsa, kurşunlarını hazırlıyordur.
Ama bu hikâye yalnızca benimle ilgili değil.
Bir ad var dudaklarımdan hiç düşmeyen.
Henüz yüzünü görmedim. Henüz göz göze gelmedik.
Ama adını biliyorum.
Soyunu, damarlarındaki nefreti, bana miras bıraktıkları öfkeyi...
Alaz Koral.
Kanla beslenmiş iki isim.
Hiç tanışmadan düşman olmuş iki çocuk.
Ve o gün gelecek.
Toprak, kanı emdiğinde, küllerin içinden sadece biri kalkacak.
Ben Maria Rossi'yim.
Kanla doğdum. Külle yükseleceğim.
Ve bazı savaşlar... doğduğunda başlar.