Gözleri Karadeniz

"Karadeniz gibi gözlerim, okyanusunda boğulursun," dedi birkaç adımda önümde durarak. Elimi kaldırıp ilk önce okyanus gibi dalgalanan gözlerinin kıyısına değdirdim. Sonra ise yanağına. Gözleri ağırca açılıp kapanırken, "Boğulmayalım mı?" diye sordum yumuşak bir sesle.
Geriledi. Elim havada kaldı. Ellerimi büyük bir kırgınlıkla yanıma indirirken, "Boğulalım," dedi küçük bir tebessümle. "Hem de en derinlerinde."
Ben ise ilk önce astım suratımı, sonra ise, "Cehennem gibi gözlerim. Ateşinde yanarsın," dedim. Bana bir adım attı. Gözlerimi kapattığım anda parmakları dokundu çehreme. Eli yanağıma değdiği anda yavaşça araladım gözlerimi. Ve onun okyanusunda küçük bir parıldama gördü benim ateşim. "Yanmayalım mı?" diye sordu sert sesindeki yumuşaklığı birazda olsa ortaya çıkartarak.
Geriledim. Onun elleri az önce bana olduğu gibi havada kaldı. Yüzü asıldı. Ben onun aksine yavaşça yukarı doğru kıvırdım dudaklarımın iki yanını. "Yanalım," dedim gülümsemem daha da büyürken. "Hem de cayır cayır," dediğimde aramızdaki mesafeyi kapattı. Ansızın dudakları değdi dudaklarıma. Ellerim boynuna dolandı. Onun ellerinden biri yanağıma değdi. Öteki belimde ki yerini aldı. Kafamı yana eğdim. Kafasını yana eğdi. Gözlerim kapandı. Gözleri kapandı. Öptü beni. Öptüm onu. Birbirimizi aşkın verdiği tutkuyla öptük o gece.
O gece her şey değişti.

Ben onun denizinde boğulmayı seçtim. O ise benim ateşimde yanmayı. Ama ikimizin de bilmediği tek şey, ateşle su birleşince her şeyin söneceğiydi.

Ve biz bir gün her türlü sönecektik. Bizim aşkımız bir yarım kalma hikayesi olacaktı.

KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!