Rüyam
  • WpView
    Reads 43
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 9
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Oct 6, 2025
Hikayesi yarım kalan herkesin anısına, adalet arayan herkes için... Biraz uyku insanı dinçleştirir ama çok kaçırdığında asalak gibi olursun uyanınca. Bu da benim rüyam. Uzadıkça tehlikeli hale gelen ama bölmeye kıyamadığım. Doğru zaman diye bir şey var mı gerçekten? Ben Lena. Hayatın içinde yarı yaşayıp yarı akışa uyan sıradan bir kız.. Bazen kafamın içinde çakan şimşekleri saymazsak aile ve arkadaşlar arasında kendi halinde takılan, okumayı seven, herkes kadar neden diye soran ve herkes kadar bir cevap bulamayan bir kız.. Akışta kalmaya çalışan bir kız... Ben Azat. Hayatın sıcak yüzüne denk getiremediğim ömrümde amaçsızca hayatla akan, yorgun hayalleri gözlerine yansıyan, inadı ve savaşmayı iliklerine kadar yaşamanın şartı olarak bellemiş biri... Akışta kalmaya çalışan biri... Rüyalar saçmalaştıkça uyanma yaklaşır. Bunca saçmalık bunun için mi?
All Rights Reserved
#252
gri
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines