14 bab Bersambung Bazı hükümdarlar taç taşır,
bazıları da kaderini.
Yüzünü örten maske, bir gizleniş değil;
zamanın çizdiği bir huduttur.
Onun ardında duran, hükmü sesinde değil
suskunluğunda taşıyan bir iradedir.
Taht, ona verilmiş bir yükseliş değildir.
Her gün yeniden omuzlanan bir yüktür.
Ama o, yükü taşırken eğilmez;
çünkü eğilen sırt, hükmü kaybeder.
Zaman bedenine dokunur,
iradesine değil.
Sessizlik içinde büyüyen bir kudret vardır onda;
gürültüye ihtiyaç duymayan,
tanıklıkla yetinen bir güç.
Yazgısını hep bildiğini sanan kral kaderin ona asla sunamayacağı bir armağanla tanışır
Ama o bu armağanı bir keder olarak görür
Bu gerçekten bir keder mi ?
Yoksa armağan mı ?
(Bu hikayede geçenler tamamen hayal ürünüdür benzerlikler tamamen tesadüfidir !!)