KÜLLER VE GECELER
- Reads 250
- Votes 36
- Parts 4
MatureOngoing
Last published Wed, Mar 18, 2026
"Erkekler de yanar, Ankacık."
"Erkekler yanmaz, yanmayı seçer,Şakayık güzeli."
🔄
"Ben sana yandım,Şakayık güzeli."
"Erkekler de yanarmış, Ankacık."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SON
Okulumuzun şak şakçı takımı, ellerinde koca pankartlarla bağırıyor, haykırıyor, alkışlıyorlardı. Gururum ciğerlerimi kabarttı, soluğumu kesti. Yahu ne de garipti! İlk heyecan geçtikten, o tatlı his tüm vücuduma yayıldıktan sonra fark ettiğim şey, zihnimde güldürmüştü beni. Burası benim evimdi. Bu ışıklar evimin aydınlığı, bu ezgi evimin huzuru, bu mikrofondu evimin direği! Bu haykırışlar mazlum kuş cıvıltılarıydı, bir dere kenarında... Neşeli kahkahalardı, Ulaş'ın gitarından dökülen her bir nota. Ocaktaki yemeğin evcimen kokusuydu, Emre'nin klavye tuşlarından yayılan ritim... Ve babacan bir kapı çalışıydı, Teoman'ın davulu. Bense evimin hanımı, ailemin koruyucuydum tam da orada. Çocuklarım vardı, tiyatro koltuklarınca. Günüm yeşil, günüm mavi, günüm kırmızı, günüm sarıydı... Rengarenkti tüm bir yılım ve yıllarım ve geçtiğim tüm yollar. Biz Ağustos Böcekleri her baharın gelişiyle huzur getirecektik yuvamıza... Biz bize küçük bir kaplumbağa kadar kusursuzduk. Yolumuz uzundu, zamanımız dardı ve yavaştık belki... Ama yuvamız sırtımızda, ailemiz yanı başımızdaydı ve birlikte yaşlanacak yüz yıllarımız vardı, daha! -- Sosyal, güncel konularla ilgili yorum ve görüşler içermektedir. Sonra vay efendim ben duymadım, vay efendim ben görmedim kabul etmiyorum. Rahatsız olacaklara duyurulur.Complete
GÜN DÜĞÜMÜ
Yanmış bir evin küllerinden kalan tek gerçek bendim. Ya da ben öyle sanıyordum... Ermeda Özer, küçükken masum hisler beslediği çocukluk arkadaşını evlerinde çıkan bir yangında kaybettiğini zanneder. Yıllarca bunun yasını tutarak, yaşadığı bu kayıpla kendisini iç dünyasına kapatmıştır. Hayatına girecek tek bir kişinin varlığını bile, hiçbir zaman aklından çıkaramadığı o kişiye haksızlık olduğunu düşünürken hayatına girecek bir kişinin varlığıyla doğru bildiği gerçeklerden şüphe etmeye başlamıştır. Bu kişi, onu bambaşka gerçeklerin arasına sürükleyecektir ama o, bunun farkında bile değildir... •Yetişkin okurlar içindir•
İkimizden Biri | TAMAMLANDI
Türkiye'nin en iyi üniversitelerinin birinde Kimya yüksek lisansı yapan Nil ve Ozan, yıllarca birbirlerinden daha iyi olmak için çabalayan iki öğrencidir. Çocukluktan gelen rekabetleri günden güne harlanmış, hiç sönmemiştir. Bir gün örnek aldıkları bir hocanın hayatlarına girişim ikilinin hayatını kökten değiştirecektir. Uluslararası bir araştırma merkezinde staja başladıkları sırada öğrendikleri şeyler, aralarındaki rekabeti buza dönüştürürken beyazı ve beyaz önlüğünü seven Nil'in üzerine kan sıçrar. "Hiçbir şeyim değil," dediği Ozan'la bir suç ortağı olurken hayatları tepetaklak olur. Ya da onlar öyle sanmaktadır. Onlar iki cambazdı. Bir ipte oynamaya kalktılar. Biri diğerine hep inmesini söylüyordu. İnen olmadı. Ama bir gün o ip kesildi. Kimin kestiği ise belli değildi. Düşen oldu, ölen oldu, hayatta kalan da oldu. Tür: Bilimkurgu, Gizem, Gerilim İçerik: Akademik rekabet, gizem, sır, huysuz erkek-huysuz kız ilişkisi, üniversite ve laboratuvar ortamı, suç, aksiyon, distopik detaylarComplete
KARANLIĞIN IŞIĞI
Karanlık mı söndürecek ışığı,ışık mı aydınlatacak karanlığı?Complete
XOGO
Xogo: toplamda sekiz yarışmacının daha yeni inşa edilmiş, insanlardan uzakta olan bu evde belli bir süre birlikte yaşaması ve verilen görevleri yaparak puan kazanmasına dayanan zeka dolu bir oyundur. Basit oyunların ve ince düşünülmüş bilmecelerin saklı olduğu bu evde bize katılacak mısınız? Çünkü yarışmacılar çoktan yerlerini aldılar! Onları burada tutan ise milyoner olma istekleri! Şimdi devam etmek istiyorsanız lütfen "BAŞLA" butonuna tıklayın. *** Oyuncu 0, lütfen cevabınızı girin. Oyuna devam etmek istiyor musunuz? •Evet •Hayır
ZER0 (Kitap Oluyor!)
🥂 Wattys2022 kazananı 🥂 ∆∆∆ 🔻Yetişkin İçerik! 🔻Kitabımın ismi Zero değildir. Zer0 - Zerzero- olarak yazılıyor ve "Zerziro" olarak okunuyor. ∆∆∆ Sıfırdan başlamak için kurduğu bir şehri vardı. İlmek ilmek işlediği, her siyahı beyaza çevirmek için günlerini harcadığı bir şehirdi, Yergahva. Fakat denklemi bozan, bilinmezi yanlışa; yanlışı doğruya; doğruyu şüpheye çeviren bir virüs kaplamıştı merkezini. Ve bu virüsü yok edecek tek bir kişi vardı. Bileklerini görünmez bir zincirle, dudaklarını kalın bir şalla bağlayabildiği tek bir kişi vardı elinde. ZER0 olmak, ZERO ve ZER'in gizemini çözmek, onun göreviydi. Yanıp kül olmak, küllerini gökyüzüne savurmak, onun kaderiydi. Yapmak zorundaydı. Kendisi için değil, kardeşi için mecburdu. Kader ağlarını sinsice, ardında bir iz, peşinde bir gölge bırakmadan ilmek ilmek örüyordu. Hayat akıyor, zaman geçiyor, elde kalanlar bir hiçe, hayal edilenler ise her şeye dönüşüyordu. Bir ile kurulan hayaller, sıfır ile yıkılıyor; insanoğlu ise bu iki ayrım arasındaki ince köprüde, arafın kolları arasında daha çok çıkmaza sürükleniyordu. Ve geriye sadece "Yaşayıp göreceğiz." demek kalıyordu. Her zamanki gibi. *** Sıfır ve Bir arasındaki ince çizginin hikayesi.Complete
SİYAH MÜREKKEP
Bir kış günü başladı hikayeleri. Hava kasvetliydi. Bir not vardı ortada cama acı nefesinin buğusuyla kazınmış. Bir de gözyaşları onu süsleyen. Hem gülerken hem ağlamak. Koşarken yorulmakta vardı. Yolun sonu uçurumdu, evet. Karmen o uçuruma koştu. Uçurum gül bahçesiydi. Düşünce binlerce dikenin batacağını bile bile koştu. Adal kendini dipsiz bir kuyuya bıraktı. Binlerce ses "Gitme." diye yalvarırken bir tanesine uzattı elini. Dikenler acımasızca saplanıp kanatırken onları, gözyaşları dökülürken sonlarının iyi olmayacağını biliyordu, Karmen. Koştu, nefesi tükendi. Ağladı, gözyaşlarıyla meydan okudu "Erkekler ağlamaz." sözüne. Kalbi, hızını arttırdığın da duracak sandı. Ve işte bu onların hikayesi... "Bir kız var. Ölüm gibi..."Complete
MECRUH DÜŞLER
İnce bir ruhun içine hapsolmuş kötü huylu büyüyemeyen bir kız çocuğu. Bazı sırları vardı, karanlık gecelerde şeytanla ortak olduğu. CEHENNEMİN AĞZI, birinci kitabıdır.
Bir Adın Kalmalı Geriye | Tamamlandı
Bir dergide editörlük yapan Süveyda, bir gün ablasına yıllar önce gelen aşk mektuplarını bulur. Mektupların sahibiyle karşılaştığında ise sadece ablasının geçmişiyle değil, kendi geçmişi ve bilinmeyenlerle de yüzleşmek zorunda kalır. Ve kendini, seneler önce lisede kendisine aşık bir adamı ararken bulur. Tüm bunlar yaşanırken duyguları bir kördüğüm olur ve tüm ezberlerini yıkar. Bu, başta aşka aşık bir kadının hikayesiydi. Sonra büyüyüp bir ihanete dönüştü. Bir kan kokusu etrafı sararken, olay yerinde kaç ölü, kaç yaralı olduğu ise henüz bilinmiyordu. Tür: Gizem-Romantik İçerik: Şiir-roman alıntıları, paralellikler, dram, güçlü kadın karakter, edebiyat sektör eleştirisi, ilk önce erkek karakterin aşık olduğu evren, sırlar, ters köşelerComplete
ZAMANSIZ
Bir mektup yazılıyor zamansız, okunuyor zamansız. İki insan karşılaşıyor, zamansız. Ya da tam zamanında... Gülce, bir anlık basiret bağlanmasıyla girdiği olaylar yumağından çıkamayacak. Biriyle tanışacak, tüm tanışıklıklarını gölgede bırakan... Öğrendikleri her şey bir girdap gibi onları daha da dibe çekerken neye tutunacaklarını bilemeyip birbirlerine tutunacaklar. Geçmişten gelip geleceğe uzanan, bugünlerini sarsan bir hikaye... Sırlar, düşmanlar, dostlar, para ve güç savaşları, arada kalan masumlar... Bir de aşk, bu yumağa renk katan bir ilmek...Complete
Okulumuzun şak şakçı takımı, ellerinde koca pankartlarla bağırıyor, haykırıyor, alkışlıyorlardı. Gururum ciğerlerimi kabarttı, soluğumu kesti. Yahu ne de garipti! İlk heyecan geçtikten, o tatlı his tüm vücuduma yayıldıktan sonra fark ettiğim şey, zihnimde güldürmüştü beni. Burası benim evimdi. Bu ışıklar evimin aydınlığı, bu ezgi evimin huzuru, bu mikrofondu evimin direği! Bu haykırışlar mazlum kuş cıvıltılarıydı, bir dere kenarında... Neşeli kahkahalardı, Ulaş'ın gitarından dökülen her bir nota. Ocaktaki yemeğin evcimen kokusuydu, Emre'nin klavye tuşlarından yayılan ritim... Ve babacan bir kapı çalışıydı, Teoman'ın davulu. Bense evimin hanımı, ailemin koruyucuydum tam da orada. Çocuklarım vardı, tiyatro koltuklarınca. Günüm yeşil, günüm mavi, günüm kırmızı, günüm sarıydı... Rengarenkti tüm bir yılım ve yıllarım ve geçtiğim tüm yollar. Biz Ağustos Böcekleri her baharın gelişiyle huzur getirecektik yuvamıza... Biz bize küçük bir kaplumbağa kadar kusursuzduk. Yolumuz uzundu, zamanımız dardı ve yavaştık belki... Ama yuvamız sırtımızda, ailemiz yanı başımızdaydı ve birlikte yaşlanacak yüz yıllarımız vardı, daha! -- Sosyal, güncel konularla ilgili yorum ve görüşler içermektedir. Sonra vay efendim ben duymadım, vay efendim ben görmedim kabul etmiyorum. Rahatsız olacaklara duyurulur.
More detailsContent Guidelines