Odór milczenia

„Odór milczenia" -
to nie zwykła książka. To rana, która nie chce się zabliźnić. To dramat historyczny spleciony z psychologicznym thrillerem - opowieść opowiedziana półgłosem, którego nikt nie potrafi uciszyć.

Historia zaczyna się od piętnastoletniej Hani. Niemieccy żołnierze wyrywają ją z dzieciństwa i rzucają w sam środek lasu, którego nie znajdziesz na żadnej mapie. Tam, gdzie drzewa stoją jak niemi świadkowie i nic nie chroni przed tym, do czego zdolny jest człowiek wobec drugiego człowieka. Obóz, w którym zostaje uwięziona, istnieje tylko w ciałach i duszach tych, którzy przez niego przeszli.

To miejsce, gdzie czas się zatrzymuje, a krzyk nie znajduje drogi ucieczki. Gdzie ciało buntuje się przeciwko bólowi, a dusza uczy się odłączać, by przeżyć.
I właśnie tam, w cieniu szopy przesyconej krwią i strachem, Hania spotyka chłopca. Milczącego. Pobitego. Innego.
Ich językiem staje się cisza. Cisza, która nie jest pustką - lecz obecnością. Cisza, która pozwala przeżyć.

Pomiędzy głodem, biciem i strachem zaczyna kiełkować coś, co nie ma nazwy.
Cień więzi. Cień odwagi.
Może nawet cień miłości - tej najczystszej, która rodzi się tylko wtedy, gdy dwie dusze nie mają nic poza sobą nawzajem.