REHA : Kurtuluş
- Reads 496
- Votes 100
- Parts 11
Bazı yaralar iyileşmez, sadece derine gömülür.
Acı; insanı ya kırar ya da bambaşka birine dönüştürür. Reha ikinci yolu seçti.
Geçmişin hesabı kapanmadı, sadece doğru anı bekliyor. Kabuk bağlayan her yaranın altında öfke ve intikam var.
Peki, her şeyini kaybeden bir insan sonuna kadar insan kalabilir mi?
Çünkü bazı hesaplar sadece günü geldiğinde sorulur.
All Rights Reserved
#247
gerilim
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Gökkuşağı
-Gayet iyiyim. Bugün çok güzel... -Herhangi bir gün gibi işte... İmalı konuşmama bir türlü mani olamıyorum. Atlas başını iki yana sallıyor. -Bugün, herhangi bir gün değil... -Her gün öyledir. Atlas sırıtıyor. Alenen, suratıma karşı, alayla; sırıtıyor. -Bugün değil. Benim bilmediğim bir sır biliyormuş gibi bakıyor gözlerime. Aramızdaki mesafeyi azaltıp kulağıma doğru fısıldıyor. -Bugün çok güzel... Geri çekildiğinde kaşlarıma hükmetmeye çalışmıyorum bile, anında çatılıyorlar. Atlas açıklama yapmasını söyleyemeden evvel iyi geceler dileyip merdivenleri inmeye başladığında arkasından bakakalıyorum. Atlas sen, tuhafsın. Anladın mı? Garipsin. Ve ilginçsin. Ve gıcıksın. Ve... Büşra KöprüComplete
KÜL VE KÖK
"Bazı savaşlar mahkeme salonlarında değil, karanlıkta verilir." Bars... Lakabı Kuzgun olan; adı askerî raporlarda sadece ölü bilinen biriydi. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan hainin kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Efnan Sare Alaca... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla örülü genç bir avukat.Babası bir hain olarak anıldığında, Efnan'ın da adı sessizce yargılanmıştı. O günden sonra eski hali kalmadı. Çünkü bazı gerçekler insanı yakar. Ve bazı yangınlar geride sadece kül bırakır. Kuzgun ve Anka Biri küldü; dokunulduğunda dağılan.Diğeri köktü; koparılsa da toprağa tutunan. Kül rüzgâra karışmaya hazırlanırken, kök onu toprağa bağladı. Ama bazen kök de yanar. Ve bazen kül, sandığından daha güçlüydü. Çünkü her Anka, Kendi küllerinden doğar.
KARTEL +18
Türkiye'nin yeraltı dünyasını yöneten devasa bir imparatorluk. Kartel. Ve bu imparatorluğun tahtında oturan adam: Kuzgun Karahan. Kuzgun senelerce yeraltı dünyasına hükmetti. Ta ki bir gün karşısına çıkan gizemli bir kadın, kurduğu bütün düzeni altüst edene kadar. Kuzgun, hayatına giren bu kadın sayesinde en yakınlarından birinin ona ihanet ettiğini öğrenir. Üstelik bu ihanet, yıllardır geçmişte kaldığını sandığı bir sırrın peşini açar. Efsun Hazen yalnızca bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, çoktan mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum, Karahan." dedi Efsun, acımasızca. "Ya benim adamım olursun ve Kartel'i içeriden yıkarsın ya da bildiğim bu sır benimle birlikte mezara gider." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı. Diğer tarafta onun ipini elinde tutan gizemli bir kadın. Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar açığa çıktıkça kanlı bir hesaplaşmaya dönüşecektir. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.
TESLİMİYET KİRLENMİŞ RUHLAR +18
"Şimdiki hali değişti ve yeniden düzenlendi!!!" Hani babam öldükten sonra o mezarın başında bana bir söz söylemiştin ya vatanım uğruna bu yolda ölmek bir onurdur. Lakin seninle yaşamak ise ölmemek için bir şereftir. "Sahi senin şerefine ne oldu da ? Beni o hastanede terk edip gittin. " "Ağır konuşuyorsun nefes . Sözlerine dikkat et! Karşında dört yıl önceki karan yok. " "Doğru doğru söylüyorsun. Benim geçmişime gömdüğü adam böyle değildi. " "Nefes İnan bana senin geçmişe gömdüğün adam kimdi bilmiyorum ama bildiğim tek bir şey var. Sana o mezarın başında söylediklerim için çok pişmanım. Hayatımda hiçbir zaman senin sandığın gibi bir aşk olmadı. " ... Albayın bu kadar yeterli diyen sesi ile ayağa kalkıp toplantı salonunu terk ettim . Biliyorum hepsi bu görev için birer oyundu. Lakin haklılık payı olduğunu da biliyorum. Bahçeye doğru yürümeye başladım ki Karan ' nın sesi duraksamama neden oldu. "Nefes orda söylediğim hiçbir şey gerçek değildi. Sen uğruna öleceğim kadınsın. " "O yüzden mi terk ettin beni? " "Hayır! Seni benden almaya çalışanları bu dünyada yok etmek için gittim. Buna terk etmek denmez nefesim."
Sol Kurşun
Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. Lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?
CEVİZ AĞACI (TAMAMLANDI)
"Hiç bir hayale sığdıramadığım Tek gerçeğimsin. Sevdim işte!! Ötesi yok gerisi de..." #Mevlana Siz hiç ilk görüşte aşık oldunuz mu? Hayır inanmıyorum mu diyorsunuz? İnanın... Çünkü aşk hep vardır. Saklandığı yerden ne zaman çıkacağı belli olmaz. Aradan uzun yıllar geçmişti. Bu süre içerisinde dinmez dediği, gözyaşları dinmiş onunla ilgili duaları son bulmuştu. Mutlu bir evliliği vardı ve bir çocuğu olacaktı.. Hayatına bakıldığında her şey yolunda gibi görünüyordu. Ta ki mesaj listesinde Johan'dan gelen mesajı görünceye kadar. Eksik kalan bir şeyler, yarım kalan duygular geçmişe dair cevaplanması gereken sorular vardı. Gerçekleşmemiş hayaline gerimi dönecekti yoksa kalıp gerçeği ile mi yaşayacaktı? Zamanı geri alıp yarım kalan aşkınıza dönebilir misiniz? Bu kitabı sana armağan ediyorum, hiç unutulmayana... #CEVİZ AĞACI(Johan&Selen)Complete
Okyanus'un Kül'ü
Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"
Çatıdaki Yabancı
Paris ile Trabzon arasındaki binlerce kilometrelik mesafe, tek bir telefon aramasıyla ve kalbe batan o amansız sızıyla yok olmuştu. Lara Deniz için artık ne Fransa'nın mesafeli nezaketi kalmıştı ne de hayatın o bilindik ritmi. Şimdi yabancısı olduğu bu şehirde, hastane koridorlarının soğuk havasında tek başınaydı. Ya da o, öyle sanıyordu... Annesinin ve babasının sakladığı o büyük sır, köşe başlarında fısıldaşan korumaların tedirgin bakışlarında ve yoğun bakımın kapısındaki o hemşirenin şaşkınlığında gizliydi. Ve bir de... çatıdaki o fırtınalı gecede, hiç çekinmeden üzerindeki ceketi Lara Deniz'ın omuzlarına bırakan, şivesi hırçın ama bakışları korumacı o deli adamda. "Salak mısın kızım sen? Yağmurlu havada ne işin var senin burada?" diye gürleyen o sese inat, Lara Deniz kendi doğrularıyla ayakta kalmaya çalışacaktı. Geçmişin bağları bir bir çözülürken, Lara Deniz yalnız olmadığını ve kaderin onun için çoktan farklı bir oyun hazırladığını öğrenecekti. Sırlar açığa çıkmaya başladığında, Trabzon'un sisi her şeyi görünmez kılmaya yetecek miydi?
İLMEK (Gerçek Ailem)
"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.
EN BÜYÜK HAYRANIN (+18)
UYARILAR: DARK ROMANCE - PSİKOLOJİK GERİLİM - CİNSELLİK - TAKINTILI KARAKTER Norma Jean Turner, yazdığı karanlık aşk romanlarıyla tanınan genç ve başarılı bir yazardır. Okurları onun yarattığı tehlikeli erkek karakterlere hayrandır; bazıları onlara âşık olur, bazılarıysa onları gerçek hayatta bulmayı hayal eder. Norma Jean için bu sadece kurgudan ibarettir. Ta ki bir gün, hayranlarından biri ona ulaşana kadar. İlk başta sıradan görünen mesajlar zamanla daha kişisel, daha rahatsız edici bir hâl alır. Çünkü bu okur yalnızca kitaplarını okumamıştır; satır aralarına sakladığı her düşünceyi, her korkuyu ve her arzuyu da ezberlemiştir.
MAVİ BONCUK (Gerçek Ailem)
Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?
Yarın Diye Bir Şey Yok (Tamamlandı)
"... Üzerimdeki ölü toprağı rüzgara karışıp giderken kendimi hiç hissetmediğim kadar canlı hissediyorum. Aslında en büyük hayalimiz sabah uyanabilmek olmalı, eğer yarın sabah uyanamayacağımızı bilsek hangi hayal kırıklığımız yakabilir canımızı? Nefes almak mesela ne kadar basit değil mi? Ama aslında en büyük başarımız da, ödülümüz de hala içimize çekebildiğimiz bu hava çünkü kalbiniz durmadan atmaktan yorulduğunda, nefes almayı bıraktığınız anda hayattaki bütün muhtemel başarılarınızda rüzgara karışıp gidiyor ellerinizden. Ama o gün bunları anlatmazdım size. Bilmiyordum, anlamamıştım daha aslında ne kadar değerli olduğunu sahip olduklarımızın. Daha gençtim uzun süre ölüm diye bir gerçeğin karşıma çıkacağını düşünmüyor, onu aklıma bile getirmiyordum... "Complete
KARANLIK KANATLAR
Yanlış adrese teslim edilen kargonuz bir mafya toplantısına gitseydi ne yapardınız? °Olumsuz öğeler içermektedir. Küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. °Küfür ve argo içerikli konuşmalar geçmektedir.
ÇAY KOKUSU
İnsan bazen sevmediği biriyle değil, hiç tanımadığı biriyle kaderini paylaşmak zorunda kalır. Hüma'nın yaptığı evlilik ne bir masal ne de büyük bir aşktı. Sadece iki çaresiz insanın imzaladığı bir anlaşmaydı. Biri İstanbul'un kalabalığından, diğeri Rize'nin hiç dinmeyen fırtınalarından geliyordu. Aynı çatı altında başlayan bu yolculukta, çayın kokusu geçmişi, Fırtına Deresi ise saklanan sırları hatırlatacaktı. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar... Ama gerçek sevda, en sert fırtınadan sonra filizlenir. Çay Kokusu, Karadeniz'in eşsiz atmosferinde geçen; aile, sırlar, kırgınlıklar ve yavaş yavaş yeşeren bir aşkın hikâyesi...
Mafya Boy Aile
Sokakları yalayıp yutmuş bir kızın ailesini bulması iyi miydi sizce? Asi kendinden başka kimseyi düşünmezken ve yıllar önce henüz bir çocukken en sevdiği kişi tarafından sırtından bıçaklanırken. Nasıl güvenebilirdi onu bırakmış ailesine? Peki onu bırakan gerçekten de ailesi miydi? Sırların, Gizemlerin, çoğu zaman aksiyonun. Ve çokça acının içinde bulunduğu bir kitap. Şimdiye kadar olan tüm klişe Aile kitaplarını unutun. Çünkü bu kitap tamamiyle klişelerden uzak. Hadi gelin hep beraber şu Asi kızın ailesini bulma hikayesini okuyalım! Başlama tarihi: 31 Mart 2026 Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.
DOĞU
"Komik misin?" "Eksiğim." "Masal!" "Kerem?" "Oyun mu oynuyorsun sözlerimle?" "Tutamadıklarınla mı?" "Şunu keser misin?" "Neyi?" "Cümlelerimi ayrıştırıp laf sokmayı." "Üniforman üzerinde değil." "Yani?" "Yani emir komuta bende." ÖNEMLİ: Başlamadan önce; bu hikâyeyi 2009 yılında, 14 yaşında bir kız çocuğuyken kaleme aldığımı bilmenizi isterim. Gecenin En Doğusu'na başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Tamamen bağımsız değiller ama ayrı ayrı okunduğunda da anlaşılabilecek iki farklı hikâye. İki kitabın arasında 12 yıllık bir fark olduğunu unutmayın lütfen. Sevgiler.Complete
SAFİR (Mafya)
Tek isteği, bebeğiyle birlikte bir hayat kurmak olan bir genç kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.
Karahanların Zaafı |Gerçek Ailem
On yedi yıl önce bir hastanede yapılan tek bir hata... Bir ailenin hayatını sonsuza dek değiştirdi. Kitabımda reklam yapmayin lütfen🫶🏻
ALBEYAZ YEMİNLER - 1&2. kitaplar tamamlandı
Albeyaz Yeminler | 𝘣𝘪𝘳 𝘷𝘢𝘵𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘴𝘦𝘭𝘦𝘴𝘪... 🪶 Yiğit nam salar diyarı titretir imiş Yiğidi bir ceylan gözlü yâr uslandırır imiş... 🪶 Henüz bebekken Fransa'nın buz gibi sokaklarında terk edildi. Kaderini bir Üsteğmenin merhametli elleri değiştirdi ve onu Türkiye'ye getirdi. Yıllar sonra o kimsesiz bebek, Terörle Mücadele Savcısı olarak ülkesinin en keskin zihinlerinden biri oldu. Şimdiki adresi: babası Albay'ın da görev yaptığı, sırlarla dolu Cizre. Bu bir görevlendirmeden fazlası. Yıllar önce bir motor kazasında tanıştığı o gizemli Üsteğmen ile şimdi aynı timde. Tesadüf mü, yoksa kaderin acımasız bir oyunu mu? "Albeyaz Yeminler," klasik bir asker & savcı hikayesi değil. Her sayfasında yeni bir ipucunu kovalayacağınız, nefes kesici bir serüven. Kahramanımızın görevleri, onu sadece terörün kalbine değil, kendi kayıp geçmişinin karanlık dehlizlerine de sürüklüyor. Fransa'da terk edilişinin ardındaki sırlar, biyolojik ailesi ve en yakınlarının bilinmeyen yüzü... Kimliği, görevle iç içe geçiyor. Babasının karanlık sırları ne kadar derin? Aşk ve görev arasında sıkışan kahramanımız, bu labirentten kendi gerçeğini bularak çıkabilecek mi? "Albeyaz Yeminler" sizi gerilim, aşk ve kimlik arayışıyla dolu, soluksuz bir vatan destanına davet ediyor. Her sır perdesi aralandığında, kahramanın üzerindeki yük artacak ve o, sadece vatanı için değil, kendi gerçeği için de savaşmak zorunda kalacak.Complete
Nöbet Başında Aşk (Kitap Oldu)
Not- Bu bir Asker kurgusudur. Sadece ön okuma yayında. "Başında Aşk" serisinin Semih ve Mihrem'in hikayesidir. Dağ Başında Aşk / Kurt ve Gamzeli Nöbet Başında Aşk / Semih ve Mihrem Silah Başında Aşk / Uğur ve Menhus & Mihrem Çelik işinde başarılı üst düzey bir askerdi. Her şeyi altüst eden bir hata yaptığını fark ettiğinde ise çok geç kalmıştı. Yaptığı hata onu Iğdır Merkez Komutanlığına götürdüğünde hatasını düzeltmek için elinden gelen her şeyi yapmaya hazırdı. Ama atladığı bir pürüz vardı. Aşk, kapıyı çalınca açacak mıydı? ... Semih Karaaslan 1.95 santimlik boyu ve dev cüssesiyle görenin bir daha unutamayacağı bir adamdı. Keskin nişancı olduğu kadar bakışlarıyla da insanların içini okurdu. İhaneti en derininde hissetmiş bir anda dört yıllık ilişkisini bitirmişti. Her şey bitti derken yeniden başlar mıydı? Peki, kalbini hissettiğinde ne kadar görmezden gelebilirdi? .... "Oğlum sikeyim yapacağınız işi!" Bağırtıyla açılan kapı sertçe duvara çarptı. Sakin bir şekilde arkamı döndüm. Dışarıdan gayet sakin görünebilirdi halim ama gözlerime bakan anlardı içinde yanan alevi. Karşımda gördüğüm adamla kaşlarım çatılırken, gözleri büyümüş şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. "Tekmil ver asker!" diye bağırdığımda gözlerini kırpıştırıp bana baktı. "Teğmen Semih Karaaslan/Aydın," deyip selam verdi kendine geldiğinde.Complete
-Gayet iyiyim. Bugün çok güzel... -Herhangi bir gün gibi işte... İmalı konuşmama bir türlü mani olamıyorum. Atlas başını iki yana sallıyor. -Bugün, herhangi bir gün değil... -Her gün öyledir. Atlas sırıtıyor. Alenen, suratıma karşı, alayla; sırıtıyor. -Bugün değil. Benim bilmediğim bir sır biliyormuş gibi bakıyor gözlerime. Aramızdaki mesafeyi azaltıp kulağıma doğru fısıldıyor. -Bugün çok güzel... Geri çekildiğinde kaşlarıma hükmetmeye çalışmıyorum bile, anında çatılıyorlar. Atlas açıklama yapmasını söyleyemeden evvel iyi geceler dileyip merdivenleri inmeye başladığında arkasından bakakalıyorum. Atlas sen, tuhafsın. Anladın mı? Garipsin. Ve ilginçsin. Ve gıcıksın. Ve... Büşra Köprü
More detailsContent Guidelines