Metro 2033

1 YOLCULUK BAŞLIYOR
insanın ayak seslerini tanımaz mıyım? Siz de çok iyi bilirsiniz Pyotr Andreyeviç, Karaderililer önceden uyarmadan saldırıya geçerler;daha geçenlerde bir nöbet noktasına silahsız saldırmışlar, gözü kapalı makineli tüfek ateşinin üzerine doğru yürümüşlerdi. Ama şimdiki hemen tabanları yağladı. Ürkek bir hayvan olmalı.””Pekâlâ Artyom! Yine senden kurnazı yok. Ama emirleri aldın mı, en azından onlara uy ve fazla düşünme. Belki de bizi gözleyen biriydi. Sayıca az olduğumuzu gördü ve bizi gafil avlamak istedi. Sonuçta hepimizin canına okuyacaklar, her birimizin boynuna bir bıçak, sonra da aynen Poleşayevskaya’da olduğu gibi bütün istasyonun kökünü kurutacaklar. O da niye? Domuzu zamanında öldürmedin diye! Sadece dikkatli ol, gözünü dört aç. Gelecek sefere seni arkasından tünele göndereceğim haberin olsun!..” yaşamıyor. Daha doğrusu yaşamıyordu. Herneyse birden bire ortadan yok oldular. Bir müfreze yola çıkıyor ve toz oluyordu. Önce yolda oyalandıklarımı zannettiler, çünkü tünel buradaki gibi dönemeçliydi bu düşünce Artyom’a ürkütücü geldi istediğin kadar aydınlat, ne nöbet noktasından ne deistasyondan hiçbir şey görünmüyordu. Herne olduysa müfreze yok olmuştu; yarım saat,bir saat, iki saat. Peki, nereye kaybolabilirlerdi? En fazla bir kilometre uzak-laşmışlardı, daha uzağa gitmeleri yasaklanmıştı, üstelik akılsız da değillerdi. Sonunda arkalarından bir arama birliği gönderildi.Etrafı uzun uzun aradılar, seslendiler, hepsi boşuna. Yok olmuşlardı. Kimsenin hiçbirşeyi görmemesi aslında normaldi. Asılkorkunç olan ise, kimsenin hiçbir şey duymamış olmasıydı, tek bir ses bile. Ve izlerde yoktu.”Artyom, Pyotr Andreyeviç’in olayı anlatmasını istediğine neredeyse pişman olmuştu.