BABY BEAR (AGEPLAY)

BABY BEAR (AGEPLAY)

  • WpView
    Reads 2,878
  • WpVote
    Votes 94
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 16, 2025
●AGEPLAY🍼 ●SMUT YOK💕 ●SOFT STORY🩷 ●ACEMİCE YAZILMIŞTIR. BUNU DİKKATE ALARAK BAŞLAYINIZ 😸 ●YORUMLARI DİKKATE ALDIĞIMI UNUTMAYINIZ. ●SAYGI ÇERÇEVESİNDE SÖYLENDİĞİ SÜRECE HER TÜRLÜ YORUMA AÇIĞIM. BEN YİNE DELİRDİM!! KLASİK TEMA. OKU AMA SEVERSİN BAK. HADİ BAŞLAYALIM. SPOİ ALMAYI DA VERMEYİ DE SEVMEM. İÇERİYE BUYURUNUZ EFENİİİİMMMM♡♡♡ HİKAYEDEN BİR KESİT; 🤍 "Şşş!! Tamam babacığım. Gelecek baba aşkım." Tam o sırada duyduğu kapı sesiyle burnundan sinirli bir nefes verdi. O kapıya varamadan; kapı, Barlas tarafından açıldığında eşinin elindeki çiçekleri gördü Kağan. Buna erimeye fırsat kalmadan, koca bir çığlık ve peşinden gelen ağlamayla eşinin koluna bir şamar indirdi. "Nerdesin sen??!! Ha!! Neredesin be adam??!!" Barlas ise şaşkındı. Ne oluyordu?? "Ne oldu güzelim?? Ekin niye ağlıyor??" Dedi telaşlı bir şekilde. 🤍 DEVAMI İÇİN İÇERİYE BUYURUNUZ EFENİMMM 🧸🤍
All Rights Reserved
#403
barlas
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines