beni kendinden kurtar -yapbar-

Fikrimi sessizce kabullenip benimle yürümeye başladı. Anlık gelen itirafı karşısında yine mal gibi kalmış ve tepki verememiş olmamın sinirini de ayrı vurmuştu. O kadar üstüne düşünüp, donup kalmıştım yine. Aylardır aklımda dönen tek şey o'yken, şimdi yanımda yürüyor oluşuna bile inanamıyordum sanki.

Durup dururken, yıllar sonra... Birine aşık olabilir miydiniz?
Ya da aşk, böyle bir şey miydi?

Hiç sesini çıkarmayan Barış'a döndüm. Yıllar sonra kocaman bir şehirde, geçmeyen geçmişimizi düşünüyordum.

Belki de yaşanamamışlıklar insanı böyle yapar, diye geçirdim içimden.