Pembe Eldiven | tamamlandı

tamamlandı

Ayaz&Buket

Pembe eldivenlerimi giydiğim ellerimi cebime sokmuş, hızlı hızlı otobüs durağına doğru gidiyordum. Hava çok soğuktu. Arabam bozulduğu için tamirciye götürmüştüm ve bu soğukta eve otobüsle dönmek zorunda kalmıştım.

Bir beş dakikalık yolu da hızlı hızlı yürümüş ve durağa bayağı bir yaklaşmıştım. O sırada gözüme kırmızı ışıklarda durmuş bir motokurye takılıyor. Ellerini hızlı hızlı birbirine sürtüyor ve "hoh" yaparak ısıtmaya çalışıyordu.

O an nasıl oldu bilmiyorum ama aklıma o motorcuya pembe eldivenlerimi vermek geldi. Motorcuya yaklaştıktan sonra yanında durup eldivenlerimi çıkarıyorum. O sırada kafasını bana çevirmiş, garip garip bakarken yakalıyorum. Kask vardı başında ama cam olmasına rağmen gözleri görünüyordu.

Eldivenleri uzatıp konuşuyorum:

"Al."

O an bir anlık düşünüyor, ardından ellerini uzatıp alıyor. O sırada ikimizin de kafası kırmızı ışığa dönüyor. 20 saniye vardı yeşil ışık yanmasına.

"Teşekkür ederim."

Diyor, sesi gülümser gibi geliyordu bunu söylerken. Eldivenleri giyiyordu aynı zamanda. Sanırım tam olmuştu. Elleri çok büyük değildi, benim de ellerim çok küçük değildi, o yüzden tam olmuştu.

"Bunu sana ne zaman verebilirim?"

Diyor. Gözüm tekrar ışıklara kayıyor. 10 saniye. O an aklıma ilk gelen şeyi söylüyorum, bir iki metre ötedeki otobüs durağını gösteriyorum:

"Yarın yine bu saatte, şuradaki otobüs durağında olacağım."

Saatin yaklaşık 6 olduğunu tahmin ediyordum.

"Tamam. Tekrar teşekkür ederim, yarın getireceğim eldivenini."

Kitabımda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar sadece bir hayal ürünüdür; gerçek kişi, kurum ve kuruluşlarla hiçbir bağlantısı yoktur.

Lütfen kitabımı başka kitaplarla kıyaslamayın; her kitap birbiriyle benzerlik gösterebilir.