Sancak

Hakkari'nin sessiz dağ köylerinde başlayan bir çocukluk...
Bir kız çocuğu: Balım, babasını o dağlarda şehit verdi.
Bir oğlan çocuğu: Gökalp, aynı köyde büyüyen Nisa'nın abisi - Balım'ın en yakın arkadaşıydı.
İkisi de o günlerde savaşın ne demek olduğunu bilmeyecek kadar küçüktü.
Balım'ın kalbinde ilk kez kıpırdayan masum bir sevgi vardı;
ama kader, onları farklı yönlere savurdu.

Babasının şehadetinden sonra Balım'ın ailesi köyden taşındı.
Yıllar geçti...
Zaman, o iki çocuğu büyüttü - ve her biri kendi acısının izini başka bir yolda sürdürdü.
Gökalp asker oldu, babası gibi ülkesine hizmet etmek için.
Balım da onun izinden gitti; küçüklüğünde dağlara, sancaklara, babasına ve o göğe baktığı günlere borçlu hissediyordu kendini.

Yıllar sonra Balım'ın tayini çıkar:
Hakkari'ye.
Babasının şehit düştüğü, çocukluğunun gökyüzüne karıştığı o topraklara.

Ve orada, yıllar önce vedalaşmadan ayrıldığı çocukla yeniden karşılaşır -
ama artık ikisi de çocuk değildir.
Biri, vatan uğruna babasını kaybetmiş bir kadın;
diğeri, aynı topraklarda savaşan bir asker.

Aralarındaki sessizlik yılların yükünü taşır.
Gözlerinde hem bir veda, hem bir başlangıç vardır.
Bu kez hikâyeleri yalnız bir kaybın değil,
aynı sancak altında yeniden doğan iki kalbin hikâyesidir.