Who Can't Be Moved

Paano mo mamahalin ang isang tao kung ang bigat-bigat na ng mundo mo?
Paano mo pipiliin ang pag-ibig kung mula pagkabata, may pumili na para sa'yo?

Almiro Jeremiah was everything I wasn't. He was like a ball of sunshine-bright, gentle and always carrying warmth wherever he went. 'Yung tipong kahit hindi ka niya kilala, pakiramdam mo matagal mo na siyang kaibigan. Parang araw sa mahabang tag-ulan na biglaang dumarating pero hindi mo na maiisip kung paano ka nabuhay nang wala siya.

Habang ako naman si Kalila Soulstice na abalang-abala sa pagtupad ng mga pangarap na hindi ko rin naman lubusang pinili. I carry the weight of my family's name, the pressure of their expectations and the quiet voices that kept reminding me who I was supposed to be.

Bata pa lang ako, alam ko na kung anong landas ang kailangan kong tahakin. Nakalatag na ang daan, sinimulan na bago pa man ako makapili. At sa daang 'yon, walang espasyo ang pag-ibig. Hindi dapat. Hindi ngayon. Hindi kailanman.

Hindi ko hinanap si Almiro, kusa s'yang dumating sa panahon na hindi ko inaasahan.

At sa bawat sulyap niya, sa bawat ngiti at simpleng pag kilos nya, parang unti-unting nabubura 'yung mga linya na matagal nang naka guhit sa landas ko. Pero paano kung hindi pwede? Paano kung hindi dapat? Alam niya kung gaano kabigat ang mundo ko. Alam niyang may mga bagay akong kailangang unahin kahit hindi ko gustong unahin. At kahit gustuhin ko, hindi ako pwedeng tumigil para lang mahalin siya.

We could've happened. We could've been beautiful.