Parçalanmış Ruhlar

Derler ki, insan isminin anlamını taşırmış hayatında. Bazıları cesur, bazıları korkak; kimisi görünmezken, kimisi parlak.
Hayatımın tek bir anında yaşıyordum kendi anlamımı. Gittikçe derinlere batan bedenim parlıyordu sanki bana rağmen. İçten içe sönüyor olsam da , sanki etrafımda bir ışık yayılıyordu. Nefesimi daha fazla tutamadığımı hissediyorum. Daha fazla yaşamak istiyordum oysa, birileri de beni görsün istiyordum. Duysunlar, anlasınlar, birileri de bana el uzatsın. Ben görünmek için kendimi yaktıkça yaktım ama yandıkça da söndüm. Annem böyle mi düşlemişti ismimi koyarken, hiç sanmıyorum. Ama artık onun özlemini çekmeyeceğim bir yere gidiyorum.