OMB: Oops! My Bad

OMB: Oops! My Bad

  • WpView
    Reads 163
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 17, 2015
Ako na naman?! Bakit ba ako ang laging sinisisi kahit hindi ko naman kasalanan? Miski yata pagkalanta ng damo sa kanto sa kabilang mundo eh ako ang may kasalanan? Ako na lang ang laging nakikita! Nakakainis! Isang araw gumising na lang ako na sinisisi dahil sa isang pangyayaring hindi ko naman ginusto. Ako daw ang may kasalanan. Ni hindi ko nga alam kung bakit at paano nauwi sa ganito 'to eh? Hindi ko rin maintidihan kung bakit sa isang iglap ito pala ang sisira sa mapayapang buhay ko. At dahil lang naman iyon sa series of unfortunate events. "It's all your fault!" "Kasalanan mo to eh! Kung hindi ka kasi tatanga-tanga edi sana hindi mangyayari 'to ! Anong gagawin mo?! Paano mo maayos to ha?! Hindi lang 'yon yung sinira mo, pati puso ko!" "Pumasok ka sa gulong ito… at sisiguraduhin kong hindi ka lalabas ng buhay kapag hindi mo naayos 'to." Oops! My Bad, where reality meets fiction.
All Rights Reserved
#36
modern
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • EXO's Little Princess
  • You Broke Me First (Pontevedra Series #3)
  • Reflection of Dreams (In His Eyes #1)
  • rings and vows (Completed) (Boyxboy)
  • The Lame Arrangement (Beautiful Disaster Series Book 2)
  • Im Crazy Inlove To A Superstar
  • Upon Meeting again
  • Fate
  • Destiny

"Appa ibili mo naman ako nun!" sabi ng batang babae sa harap ko. "Oo sige ba!" sabi ng matandang lalaki at kinarga yung bata. Bigla akong nainggit. Sana ganyan din ang appa ko. Yung malambing, mabait at kung anu man ang hihilingin ko ay ibibigay nya.. Pero hindi eh .. hindi sya ganun sa akin .. Sinu ba naman magmamahal sa isang batang katulad ko na bunga ng isang kasalanan .. bunga ng isang masaklap na nakaraan.. Sampal dito, Suntok dun, Tadyak dun, Mura dito, yun ang lagi kong natatanggap sa ama ko kahit pa limang taong gulang palang ako.. Ni wala man lang ginagawa yung mama at ate ko.. Tinitingnan lang nila ako .. Pakiramdam ko nag-iisa nalang ako sa mundo walang gusto magmahal sa akin.. Pero simula ng makilala ko sila nag bago ang lahat .. naging masaya, naging makulay, natututo akung ngumiti sa kabila ng nangyari sa buhay ko.. Masaya na sana ngunit panu nalang kung bumalik ang mga tinatawag kong magulang? Paanu nalang bumalik ulit yung dati? Panu nalang kung biglang bumalik ang aking kinakatakutan? Makakaya ko ba ang sakit na mararamdaman ko?

More details
WpActionLinkContent Guidelines