Głupie nagrody

Dorastanie bywa paskudnie trudne - Jan Warecki wie o tym lepiej niż ktokolwiek inny (a przynajmniej tak mu się wydaje). Po latach spędzonych na emigracji rodzice zmuszają go do powrotu do Polski, jego idealny związek dobiega końca, czeka go nowa szkoła i całkowicie nowi znajomi, a to wszystko w przedostatniej klasie liceum. Na domiar złego już pierwszego dnia podpada bezwzględnej przewodniczącej szkoły, która - zapnijcie pasy, bo to nie koniec tych kataklizmów - okazuje się również redaktorką naczelną gazetki szkolnej, do której Jan chciałby wstąpić.

Dodajcie do tego wycieczki, wielkie zauroczenia ze szkolnego korytarza i jeszcze większe kłamstwa, a otrzymacie prawdziwą nastoletnią burzę, w której jasne staje się jedno - jeżeli grasz w głupie gry, to wygrywasz wyłącznie głupie nagrody.