KAFES&BAHİS

Gerçekten buranın en iyisi sen misin? Ben daha iyilerini beklemiştim." Beni süzdü. Gri gözleri yüzümdeki morluklarda oyalandı. Yumruğumu kaldırdım ama sesini duydum. "Pes ediyorum." Yeşil gözlerimin şok içinde büyüdüğünü hissettim. Ne demek pes ediyorum? Mal mı bu? Şokla kafamı kaldırdım elimi indirdim. "Ne demek pes ediyorsun?! Dövüşüyoruz burda!"

Öfkeli sesim ona komik bir fıkra gibi gelmiş gibi güldü bana... Alaylı bir gülümseme beni öfkeden delirtecek bir alayla. Benimle göz göze gelebilmek için hafifçe eğildi... Amacı göz göze gelmek değil dalga geçmekti. Hakemler ne yapacağımı anlamış gibi kollarımın altından beni tuttular, ben öfkeden titriyordum. O ise sarı saçlarını geriye attı ve alayla konuştu. "Ölemeni istemem. Sana acıdığım için geri çekildiğimin herkes farkında. Seninde cezan bu."

______________________
__________

Bir omega düşünün. Annesi ve babasına daha on iki yaşinda hayatının en güzel çocukluk döneminde kaybetmiş ve kendisi gibi omega olan daha o zaman bir yaşındaki kardeşiyle yanlız kalmiş bir omega. Vernon iyi birisi olmadığı gibi iyi bir amca da değildi. Harry kardeşini korumak zorundaydı paraya ihtiyacı vardı. Hayallerinden kardeşi için vazgeçti.

Ne para kazandırırdı ki? Garsonluk? Nereye kadar? Temizlik yapmak? Nereye kadar?..... Kafes dövüşleri?

Ama ona sadece alfalar alınıyordu. Bir omeganın, toplumda narin ve zavallı gözüken sadece çocuk doğurmaları, alfalarına itaat etmeleri beklenen bir omeganın kafeste ne işi vardı? Eh.... Kardeşini korumak isteyen bir abiyseniz eğer ve Harry Pottersanız kurallar pek size göre değildir.

***********

Drarry kurgusudur.