Oblivion

Ağustos, 1759

Oblivion, tanrının lanetiydi. Yüzyıllar önce her şey var olurken düzensizliğe karşı bir ceza olarak yaratılan Oblivion dört iblisin gücünün hapsolduğu karanlık taştı. Yıllar önce Oblivion kendisinin karanlığını yansıtacak bir ele geçti. Akshar, cehennemin bekçisiyken yer yüzüne çıktı. Önce Kral'ını öldürdü sonra ise taşın gücünü serbest bıraktı. Güç serbest kaldığında karanlık dünyaya hükmetti. Her insanın kalbi umutsuzluğa sürüklendi. Açan her çiçek soldu, güneş ise bir daha gün yüzüne çıkmadı. Oblivion'un getirdiği her iblis korku kitaplarının yer yüzüne inmiş haliydi. Akshar ve koruyucular arasında uzun yıllar süren bir savaş gerçekleşti. Savaşın sonunda on koruyucudan sadece üçü hayatta kalabildi. Koruyucular son kez Oblivion'u kendi karanlığına hapsetmek, kimsenin ulaşamayacağı bir yere götürmek için bir araya geldiler. Bu olmasını umdukları son görevleriydi.

Lehi mağarasının ortasındaki yarıktan gökyüzüne yayılan mavi ışık hüzmesi bütün alana yayılırken çemberin etrafında duran koruyucular el ele tutuştu. Her el bir diğerini bulduğunda taşın etrafında yeni bir şeffaf katman oluştu. Mağaranın ortasında taşın etrafını sarmaya başlayan katmanlar Oblivion'un kafesi olmuştu. On mühür, on koruyucunun emanetiydi. Kaybını yaşadıkları her koruyucuyla beraber gömüldü mühürleri. Parçalanacak her mühür ise dünyanın sonunun gelmesi demekti. Mühürler taşın etrafını sarmayı tamamladığında koruyucular yorgunlukla dizlerinin üzerine çöktü. Yok edilmesi mümkün olmayan bu taşın bir gün sonlarının olmamasını dilediler.