"Korku insanı kurban eder. Biz kurban olmamak için çocukluğumuzu öldürdük ve birer cellat olmayı seçtik." Onlar aynı kandan değildi ama aynı karanlıkta büyüdüler. Arel; dokuz yaşında bir bodrum katında ilk kanı akıtan o dahi sadist. Barkın ve Sarp; yetimhanenin buz gibi koridorlarında birbirinin sığınağı olmuş, sokakların vahşetiyle bilenmiş bir manipülatör bir aspd makinesi. Bu üç tehlikeli adamın dünyayı dize getiren amansız bir sadakati ve tek bir ortak deliliği vardı: Lara. Lara, gizemli bir görev yüzünden bu üç adamın koruması altına itildiğindiğinden bir haberdi.Bilmiyordu; şehri ceset tarlasına çeviren o acımasız katillerin, her gece kendisini izlediği adamlar olduğunu bilmiyordu. Bu sıradan bir koruma görevi değildi. Bu, üç canavarın tek bir kadına duyduğu hastalıklı bir saplantıydı. Lara onlar için bir sevgili değil, kanlı elleriyle inşa ettikleri tapınağın tek tanrıçasıydı. Ve o tapınaktan çıkış yoktu.
More details