"Ne?" dedi bana usulca.
"Gözlerin, hayatım... Gözlerin." dedim, gözlerinin içerisindeki renk âhenkinde kaybolurken.
Kıkırdadı sessizce.
"Ne olmuş gözlerime?" dedi dudaklarındaki hafif sırıtışla.
"Hâlâ ilk günki gibi içlerinde kayboluyorum. Beni büyülüyorlar." dedim, nefesim kesilmişti âdeta.
"Abartma, gözlerim o kadar da güzel değil... Düz kahverengi işte." dedi. Belliydi, anlayamamıştı içlerindeki büyüyü.
"Şu an anlayamazsın, sevgilim... Daha sonra anlatırım.
O zamana kadar silik bir yüzden ibaret olmazsan." dedim hüzünlü bir şekilde.
Gerçi... Silik bir yüzden ibaret olacağı zaman da bile o büyüleyici gözleri sonsuza kadar hatırlayacağım.
Unutmak mümkün müdür? Tabii ki hayır...
İçlerinde göreceğim son şey korku olmadığı sürece delirmeyeceğim, sevgilim.
---
Henüz lise 4. Sınıf olan Mary'nin okuluna başarılı bir öğrencinin transfer olmasıyla beraber hayatı birden alt üst olur. Peki... Bu durum onun için iyi mi olacak, yoksa kötü mü? Kim bilir... Belki Tanrı, belki kimse.
+18 içerik: Şiddet, intihar, argo.
Kitaptaki her şey şahsıma aittir.
Çalıntı durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.
Kitaptaki karakterler ve olaylar tamamen kurgudan ibarettir, hâlâ o kadar kafayı yemediğim sürece... Şaka yapıyorum, kurgudan ibaret.
All Rights Reserved