"Benden uzak dur. Etrafımda dolaşmaktan, ayağıma bağ olmaktan vaz geç." diye bağırıp duruyordu
Ama gözleri, tam tersini haykırıyordu. İfadesiz kalamıyordu.
Savaş meydanında kanlar içinde tanıdım onu. Durmadan penceremden not atan kuzgunu onun göderdiğini anlamıştım artık.
Düşman olduğumuz söyleniyordu ama düşmanlar birbirine böyle bakmazdı. Bakmamalıydı.
Ama biz çoktan çizgiyi geçmiş, ateşe dokunmuştuk.
Bir adım daha atarsak, ya birbirimizi yok edecektik ya da birbirimizin tek kurtuluşu olacaktık. Ben, hangisinin daha tehlikeli olduğunu bilmiyordum.
All Rights Reserved