Son perde: Kıyıda kalan

Son perde: Kıyıda kalan

  • WpView
    Membaca 13
  • WpVote
    Vote 4
  • WpPart
    Bab 1
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Kam, Sep 4, 2025
Ben Hayal... İsmim masumiyet gibi dursa da, hayatım baştan sona kırık cam parçalarından oluşuyor. Beni en çok sevenin annem olduğuna hep inandım, en çok yaralayanınsa babam olduğuna... Ama hiçbiri, gerçeklerin bu kadar keskin olabileceğini söylemedi. Bir sahil akşamı, sadece cevap aramak istemiştim. "Benim neyim eksik?" diye sormak... "Neden sevmedin beni?" demek... Oysa aldığım cevap bir çift kelime değil, sonsuz bir sessizlik oldu. Beyaz bir odada, günleri saymadan, zamanın yüzünü unutarak... Ne gece vardı ne gündüz, sadece dört duvarın soğuk nefesi. Her geçen gün, annemin sesini daha uzaktan duydum. Her geçen gün, kendimi biraz daha kaybettim. Ama bil ki, beni oradan kurtaran şey, ne kapıların açılmasıydı... Ne de babamın pes etmesi... Beni kurtaran, annemin bana uzanan görünmez elleriydi. Ben Hayal... Ve bazı rüyalar, uyanınca bile bitmez..
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan